เป็นอย่างไรบ้าง มีตรงไหนไม่สบายหรือไม่ ให้ข้าตามหมอหลวงมาให้ไหม” จ้าวเสวียนจิ่งผ่อนคลายลงทันที แล้วจึงรีบเอ่ยถาม
เซี่ยเฉียวก้มศีรษะลงเล็กน้อย “ข้า ไม่เป็นไร…”
“…” จ้าวเสวียนจิ่งเหลือบมองนางอย่างพินิจพิจารณา “จริงหรือ”
“อื้อ” เซี่ยเฉียวพยักหน้าทันที
นางดูเขินอายแต่พยายามเก็บอาการ และไม่ได้พูดอะไรมาก นางนั่งตัวตรง ดูไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
“เมื่อวานโม่หลิงจือมาหาเจ้าหรือ เจ้าไม่ได้ถูกรังแกอะไรใช่หรือไม่” จ้าวเสวียนจิ่งถามอย่างใจเย็น
เซี่ยเฉียวส่ายศีรษะ “ไม่ได้มาหรอก ขอบพระทัยฝ่าบาทที่เป็นห่วง”
จ้าวเสวียนจิ่งพ่นลมหายใจ
ไร้ประโยชน์
ปราณสายเลือดมังกรอะไรกัน ไม่มีประโยชน์อะไรสักนิด แล้วจะมีมันไว้ทำไม!
“โจวเว่ยจง!” จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกอึดอัดในใจอย่างยิ่ง เมื่อเขาตะโกนเรียก โจวเว่ยจงจึงก้าวเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ท่าทางเขาดูประหม่าอย่างยิ่ง จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยขึ้นทันที “เจ้าเข้าไปในห้องแล้วเอาผ้าห่มมา เอาเชือกมาด้วย”
โจวเว่ยจงงุนงงเล็กน้อย แต่เขาก็ไปทำตามคำสั่งแต่โดยดี
เขาให้คนไปนำเชือกมา ไม่นานนักทั้งสองอย่างก็พร้อมแล้ว
“เซี่ยเฉียว” เวลานี้นางยังนั่งอยู่ที่เดิม ดูท่าทางว่าง่าย
เขาก็เลยไม่ต้องเปลืองแรงมากนัก
ตอนที่ 238 ใจดำเกินไปแล้ว
เขาพันผ้าห่มหนาๆ ห่อรอบตัวเซี่ยเฉียว แล้วยังมัดเชือกไว้ด้านนอกอีกด้วย
ไม่นานนักนางก็กลายเป็นบ๊ะจ๊างลูกใหญ่
วิญญาณสองสามตนจ้องมองด้วยความสิ้นหวัง
“คนคนนี้คือรัชทายา
