้ยังมีอีกมาก
เซี่ยเฉียวท่าทางจริงจังราวกับผู้อาวุโสที่มีเมตตา
เมื่อหลูซื่อได้ยินดังนั้น ดวงตานางก็เบิกกว้าง ลมตีขึ้นมาที่คอ ก่อนจะมองเซี่ยเฉียวอย่างเหลือเชื่อ
เซี่ยจูชะงักไปทันที นางยืนอยู่ที่เดิมด้วยสีหน้าลังเลใจ
นาง…ขี้เหนียวไร้สาระ นี่มันของของนางชัดๆ!
นางอยากจะกรีดร้องและเข้าไปฉีกทึ้งใบหน้าของเซี่ยเฉียว แต่บังเอิญว่าข้างกายของเซี่ยเฉียวมีผู้ชายสามคนยืนอยู่ด้วย นางไม่กล้ายั่วยุเซี่ยผิงกั่ง กระทั่งเซี่ยผิงไหวที่เคยเข้ากันได้ดีกับนางเมื่อก่อน ตอนนี้เขาก็ยังมองนางด้วยสีหน้ารังเกียจ
“จูเอ๋อร์ เจ้าเป็นพี่สาวใจกว้างหน่อยได้ใช่หรือไม่” เซี่ยเฉียวยังเอ่ยถาม และรอคำตอบของนาง
เวลานี้มีดวงดาวอยู่ในดวงตาของเซี่ยซี
เซี่ยจูสะอื้นไห้ในใจ นางจำเป็นต้องตอบด้วยความรู้สึกไม่เป็นธรรมภายใต้สายตาของทุกคน “อืม…”
“จูเอ๋อร์เป็นพี่สาวที่ดีจริงๆ ต่อไปก็จะต้องรักและเอ็นดูน้องแบบนี้นะ ดูเจ้าสิ มีเหตุผลและรู้จักเอาใจใส่ แล้วอาสะใภ้สามของข้าก็รักเจ้ามากขนาดนี้ เจ้าจะขาดแคลนเครื่องประดับได้อย่างไร ไม่เหมือนกับเซี่ยซีของพวกเราหรอก แม่แท้ๆ ของนางไม่อยู่แล้ว ของประดับที่มีก็น้อยจนน่าสงสาร เจ้ามอบให้นางบ้าง นางก็จะได้ดีใจ พวกเราก็เป็นคนครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น เจ้าดีกับซีเอ๋อร์ พวกเราจะจดจำไว้” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
นางพูดออกมาได้ลื่นไหลมาก จงชี่ของนางน่าจะเป็นปกติแล้ว
เวลานี้หลูซื่อและสะใภ้ซินต่างก็โกรธจัด
สะใภ้ซินรั
