พวกนางได้ ต่อไปก็ไม่ต้องกังวลว่าเซี่ยหนิวซานจะไม่ช่วยเหลือจุนเจือ?
เขาใช้เงินไปมากเพื่อให้เซี่ยเฉียวไปเรียนหนังสือ หากนางแต่งงานสินสอดทองหมั้นจะน้อยลงได้อย่างไร
พวกเขาไม่นึกไม่ถึงเลยว่า เซี่ยผิงกั่งที่ดูหยาบคายจะดูแลปกป้องเซี่ยเฉียวขนาดนี้
เวลานี้บรรยากาศแปลกๆ
แต่เมื่อมีเซี่ยผิงกั่งอยู่ด้วย จึงไม่มีใครพูดอะไรที่เกินเลย
ส่วนเด็กๆ ก็อยู่รวมกันอีกด้านหนึ่ง
หากจะพูดให้ชัดเจนก็คือ ลูกๆ ของเซี่ยหมั่งซานและเซี่ยฉงซานลากเซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีไป ‘เล่น’ ในลานบ้าน
ตำแหน่งที่นั่งของเซี่ยเฉียวนั้นอยู่ใกล้กับด้านนอก แค่นางกวาดตาออกไปเล็กน้อยก็มองเห็นพวกเขาได้แล้ว
ตอนนี้น้องสาวของนางหดตัวลงเล็กน้อย นางทำราวกับกำลังพยายามที่จะซ่อนมือของตัวเองเอาไว้ในแขนเสื้อให้ได้มากที่สุด
“ว้าว น้องซีเอ๋อร์ สร้อยคอเส้นนี้ของเจ้าสวยจังเลย สีแดงๆ นั้นเป็นอัญมณีใช่หรือไม่ ให้ข้าใส่หน่อยสิ” คุณหนูลูกสาวของลุงใหญ่เอ่ยจบก็ยื่นมือออกมาทันที
ตอนที่ 212 ท่านแม่
เซี่ยซีอายุยังน้อย สองมือนั้นดึงเบาๆ ที่คอของนาง ของก็ไปอยู่ในมือของคนอื่นแล้ว
“ของข้า!” เซี่ยซีจ้องมองอย่างไม่พอใจ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความโกรธ
“น้องซีเอ๋อร์ เจ้าขี้เหนียวอะไรขนาดนี้ ข้าไม่ได้แย่งสักหน่อย แค่ยืมมาดูเท่านั้น” เซี่ยชุนบ่นพึมพำใส่เซี่ยซี จากนั้นก็สวมสร้อยลงบนคอของนาง ก่อนจะหันไปโอ้อวดเซี่ยจู “เป็นอย่างไรบ้าง สวยไหม ทำให้ข้าขาวขึ้นมากเลยใช่หรือไม่”
เ
