อก? ใครกันหรือ” นายท่านเว่ยสีหน้าทะมึนแล้ว
ตอนที่ 184 คนสารเลว
เซี่ยเฉียวมองดูพ่อแม่ตระกูลเว่ยด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจและทอดถอนใจ
คนผมขาวต้องมาส่งคนผมดำลาโลกไปก่อน เดิมทีก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจที่สุดอยู่แล้ว พวกเขากลับต้องมารู้ว่าลูกของตนเองไม่ได้ตายเพราะความเจ็บป่วยเพียงเท่านั้นอีก
ถึงอย่างไรก็ตาม ตอนนี้เซี่ยเฉียวก็เป็นนักพรตคนหนึ่ง พ่อแม่ตระกูลเว่ยคู่นี้จึงไม่ได้รู้สึกว่าการที่เซี่ยเฉียวสามารถสื่อสารกับคนตายได้เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมาย
พวกเขาเคยได้ยินมาว่ามีผู้วิเศษที่ซ่อนตัวอยู่ในโลกใบนี้ ซึ่งทุกคนมีความสามารถในการเข้าใจหยินและหยางเป็นอย่างดี
“แม่นางเว่ย…โกรธจนตาย หากทั้งสองอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร…ก็ให้เดินไปทางทิศตะวันตกในตอนเที่ยงวัน เมื่อถึงถนนซีเชวี่ย ให้เลี้ยวซ้ายตรงซอยที่สาม เดินตรงไปอีกสองร้อยก้าว ก็น่าจะคลี่คลายความสงสัยได้” เซี่ยเฉียวยื่นมือออกไปคำนวณ
สะใภ้เว่ยเป็นคนโง่อยู่บ้าง นางเพียงแต่รู้ว่าสามีเลี้ยงอนุภรรยาเอาไว้นอกบ้านเท่านั้น
แม้ว่านางจะรู้ว่าคนนั้นเป็นใคร แต่นางไม่รู้เลยจริงๆ ว่าทั้งสองแอบติดต่อกันได้อย่างไร และพบกันที่ไหน
นางตายไปแล้วก็ลอยเคว้งคว้าง จนกระทั่งได้ยินเสียงกระดิ่งใต้แผ่นป้ายร้านของเซี่ยเฉียว วิญญาณที่กระจัดกระจายจึงได้รวมตัวกัน จนได้รู้ว่าตนเองอยากจะทำอะไร
สองสามีภรรยามองหน้ากันด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เมื่อใกล้เที่ยงพวกเขาก็ออกเดินทางตามที่เ