ือบมองเขาด้วยสายตาลำบากใจก่อนจะเอ่ยอย่างหน้าด้าน
ในสำนักศึกษามีพลังหยางเข้มข้น
นางสามารถพูดคุยเงื่อนไขกับรัชทายาทได้เช่นนี้ เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าจิตใจนางกล้าหาญพอสมควรเลยทีเดียว
จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกสงสัยในใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าออกมา ก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ
เมื่อเซี่ยเฉียวดีขึ้นมากแล้ว รัชทายาทก็จากไป
ถึงแม้จะไม่อยากจากไป แต่ก็ไม่ควรที่จะรั้งอยู่นานๆ
เซี่ยเฉียวกลับไปที่ห้องเรียนด้วยใบหน้าขาวซีด
ชึบๆ สายตาหลายสิบคู่จ้องมองนาง
“เซี่ยเฉียว เจ้า…ดีมากจริงๆ!” ฟังมู่เสวี่ยเริ่มเอ่ยก่อน ดวงตาที่มองเซี่ยเฉียวดูเหมือนจะลุกเป็นไฟ
เซี่ยเฉียวงุนงง “อืม ก็ค่อนข้างดีอยู่…”
แล้ว?
“อันที่จริงพวกเราเรือนคงกู่ไม่ค่อยเลื่อมใสพวกเรือนหมู่ตันมาตลอด ตอนนี้ถือว่าพวกเราได้ระบายความขุ่นเคืองออกไปบ้างแล้ว!” ฟังมู่เสวี่ยเอ่ยอีก
เซี่ยเฉียวเม้มปาก “ไม่เลื่อมใสหรือ ข้าจำได้ว่าพวกเจ้าอยากไปอยู่เรือนหมู่ตันมากนี่…”
นางกำลังพูดความจริง
“…” จู่ๆ ฟังมู่เสวี่ยก็รู้สึกว่านางไม่มีอะไรจะคุยกับเซี่ยเฉียว
ผู้หญิงคนนี้ช่างใจกล้า แต่ละคำที่นางพูดออกมาสมควรโดนทุบสักที เหมือนนางยั่วโมโหชัด!
แน่นอนว่านางเคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน แต่ตอนนี้ฟังมู่เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า…
นางน่ารักเล็กน้อย
ตอนที่ 180 ไสหัวออกไปเถอะ
ตอนนี้ฟังมู่เสวี่ยก็ไม่ได้รู้สึกเขินอายแต่อย่างใด นางเอ่ยขึ้นอย่างตรงไปตรงมา “เจ้าเพิ่งมาถึงเมืองหลวงได้ไม่นาน
