ใจเล็กน้อย
ประโยคนี้มีปัญหา ควรจะต้องพิจารณาแล้วพูดใหม่อีกรอบ
“ถูกต้อง เซี่ยเฉียวยอมตายดีกว่าจะต้องปล่อยพวกคนที่ดูหมิ่นข้า เลือดสาดกระเซ็น ให้พวกเขารู้สึกผิดไปตลอด” เซี่ยเฉียวสีหน้าจริงจัง ใบหน้าเล็กๆ ตึงเครียดอย่างยิ่ง
มุมปากของจ้าวเสวียนจิ่งกระตุกสองครั้ง เขาเกือบจะกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ไม่ได้
ตอนที่ 176 ปรับถั่วเงิน
ตัวกระจ้อยร่อยอย่างนี้ นางจะไหวหรือ…
เกรงว่าแต่อุ้งเท้าของพวกเขายังไม่ทันจะยื่นออกไป นางก็คงจะถูกพวกเสือสิงห์กระทิงแรดพวกนี้กดข่มไว้หมดแล้วกระมัง
จ้าวเสวียนจิ่งนั่งอย่างเคร่งขรึม แสร้งทำเป็นจริงจัง และจ้องมองทุกคนที่อยู่ตรงนั้น “ข้าสัมผัสได้ถึงความกล้าหาญไม่ยอมคนของแม่นางเซี่ยเฉียวแล้ว เพื่อรักษาชีวิตของทุกคนไว้ และรักษาชื่อเสียงของสำนักศึกษา ข้าจะออกหน้าลงโทษให้”
ทุกคนต่างก็ตึงเครียดไปทั้งร่างขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น
แต่พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไร
“พวกเจ้าในฐานะศิษย์ของสำนักศึกษาหลวง แม้แต่ภาพวาดของปรมาจารย์อวิ๋ยเวยก็ดูไม่ออก เช่นนั้นก็ลงโทษให้คัด ‘คัมภีร์ภาพวาด’ หนึ่งร้อยรอบ เพื่อเป็นการขอโทษแม่นางเซี่ย ลงโทษปรับถั่วเงินคนละหนึ่งร้อยเมล็ด ศิษย์เรือนหมู่ตันคนละสองร้อย” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยอีก
เซี่ยเฉียวตาเป็นประกายทันทีที่ได้ยินดังนั้น
ควรจ่ายค่าเสียหายทางจิตใจให้กับนางใช่หรือไม่
“นอกจากนี้ หญิงสาวผู้นี้…นิสัยไม่ดี ยุยงให้ศิษย์อื่นๆ ก่อเรื่อง ลงโทษยึดห้าร้อยถั่วเงิน หากม
