ก ต่อไปหากเจ้ารับราชการ ข้าคงไม่อยากอ่านฎีกาของเจ้า เกรงว่าคงเป็นคำพูดไร้สาระเสียแปดในสิบคำ!”
หนุ่มน้อยคนนั้นหน้าซีดในทันที
คำพูดนี้ของรัชทายาทออกจะตรงไปตรงมาเล็กน้อย
และยังบอกอีกว่าอีกไม่กี่ปีข้างหน้า…เขาก็จะเป็นฮ่องเต้…
แต่ฮ่องเต้โปรดปรานเขา การพูดอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ หากล่วงรู้ไปถึงหูฮ่องเต้ ไม่แน่พระองค์อาจจะคิดว่าเขาพูดออกมาอย่างใสซื่อบริสุทธิ์ เป็นความจริงอย่างที่สุดแล้วก็ได้
เด็กหนุ่มคนนั้นก้าวถอยหลังไปด้วยความคับข้องใจ
ช่างน่าสงสาร
“ขอรัชทายทได้โปรดให้ความเป็นธรรมด้วย เซี่ยเฉียวแอบอ้างปลอมแปลงผลงานของปรมาจารย์อวิ๋นเวย ช่างน่ารังเกียจจริงๆ” ศิษย์ที่เป็นผู้นำก้าวออกมา
เขาดูสง่างามมาก
เซี่ยเฉียวยังต้องเหลือบมองดูเขาซ้ำ
รูปร่างหน้าตาค่อนข้างดี โหงวเฮ้งค่อนข้างดี ชะตาชีวิตวุ่นวายกับเรื่องรักๆ ใคร่ และเรื่องเพศตรงข้าม ไม่มีอะไรดีหรอก
“แค่ก” เซี่ยเฉียวอดไอออกมาไม่ได้ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
คนพวกนี้แย่งอากาศของนางไป
“ขอที่นั่งให้แม่นางเซี่ยหน่อย” จ้าวเสวียนจิ่งดูเหมือนจะพูดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ จากนั้นเขาก็หันไปมองชายคนที่เพิ่งพูดอีกครั้ง ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของเขาก่อนจะเอ่ยถาม “เจ้าเป็นลูกชายบ้านไหน”
“ข้าชื่อชีไหว บิดาเป็นทูตเมืองชิงเจิ้งพ่ะย่ะค่ะ” ชีไหวรีบทูลตอบ
จ้าวเสวียนจิ่งพยักหน้า “ข้าจำได้ พ่อของเจ้าไม่พอใจใต้เท้าเซี่ยมาก ยื่นฎีกาฟ้องเขาหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ เจ้าก็ดูมี
