ษอย่างไร นางจะไม่แทรกแซง ปล่อยให้ท่านพ่อของนางจัดการเอง แต่พี่ชายใหญ่กลับให้ทางเลือกเผยหว่านเย่ว์แค่ทางเดียว
หากนางเลือกสำนักศึกษาหลวงก็ต้องไปจากตระกูลเซี่ย
บิดาผู้ให้กำเนิดเผยหว่านเย่ว์จากโลกนี้ไปแล้ว นางอยู่ที่ตระกูลเผยไม่ได้สะดวกสบายสมใจปรารถนานัก จึงได้จากมาอยู่กับตระกูลเซี่ย หากนางต้องออกจากตระกูลเซี่ยไป ไม่กลับไปที่เหลียวโจว ก็ต้องไปเช่าบ้านอยู่ข้างนอกด้วยตัวเอง
แต่เป็นผู้หญิงอยู่ตัวคนเดียวจะใช้ชีวิตอย่างไร
อีกอย่างสำนักศึกษาหลวงก็ไม่ได้เป็นสถานที่ที่ดีขนาดนั้น
โรงฆ่าสัตว์สำหรับคนจน สนามเด็กเล่นสำหรับคนรวย ภายนอกเหมือนไม่ได้ใส่ใจสถานะ ปฏิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียม แต่การใช้ชีวิตสำหรับคุณหนูคุณชายที่มีสถานะก็จะง่ายหน่อย หากเผยหว่านเย่ว์ไม่มีตระกูลเซี่ยเป็นที่พึ่งพิงแล้ว ต่อให้เข้าสำนักศึกษาหลวงแล้วก็ใช่ว่าจะใช้ชีวิตได้อย่างง่ายดาย
นางอยากเข้าสำนักศึกษาหลวงขนาดนี้ก็คงเป็นเพราะคิดที่จะหาผู้ชายที่พึงพอใจสักคน
ช่างไร้เดียงสายิ่งนัก
หากนางไม่มีภูมิหลังครอบครัวที่ดี แม้จะพบชายที่พึงใจ นางก็คงเป็นได้แค่อนุภรรยาเท่านั้น
“ไม่ ไม่ไปสำนักศึกษา!” หลูซื่อรีบเอ่ย “เยว่เอ๋อร์อยู่ที่สำนักศึกษากู่หลันก็ดีอยู่แล้ว เรื่องคราวนี้นางผิดไปแล้ว ลงโทษให้นางคุกเข่าสักคืนหนึ่ง นางสำนึกผิดแล้ว ครั้งหน้าจะไม่ทำผิดอีกแน่ ผิงกั่ง เห็นแก่หน้าข้าสักครั้ง ปล่อยนางไปเถอะนะ”
เมื่อเผยหว่านเย่ว์ได้ยินคำพูดของหลูซื่
