าเย็นชา ฟังดูไม่ค่อยพอใจเท่าใดนัก
เซียวอวี้หรงมองลูกศิษย์ในอนาคตด้วยด้วยสายตารังเกียจ เขาถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่ภายในใจ
จากนั้นเขาก็กวาดตามองภายในร้านด้วยสายตาเป็นประกาย
นี่เป็นทำเลที่เขาเลือกให้ศิษย์พี่ แต่ของที่ศิษย์พี่ขายช่างไม่เหมือนคนอื่นเอาเสียเลย ไม่มีกลิ่นของเหรียญทองแดง[1] เลยแม้แต่น้อย…
ตอนที่ 148 ศิษย์พี่ที่หน้าตาธรรมดา
ใบหน้าสว่างไสวราวกับสายน้ำอยู่เสมอของเซียวอวี้หรงเผยรอยยิ้มลึกลับ เขามองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าอิ่มเอมใจอย่างยิ่ง
เซี่ยผิงไหวขนลุกซู่ขึ้นมาทันที
“ขายยันต์อย่างนี้ผิดปกติแน่ๆ บนถนนเส้นยาวขนาดนี้ถ้าไม่ใช่ขายของกินก็ขายของเล่น แม้แต่หอโคมเขียวก็ยังมีสองห้องเลย ไม่เห็นจะมีร้านไหนที่ขายของแปลกประหลาดอย่างนี้ อย่าว่าแต่บนถนนเส้นนี้เลย ข้ามองไปทั่วเมืองหลวงก็เคยเห็นแต่แผงลอยที่หลอกขายของพวกนี้ ไม่เคยเห็นใครกล้าเปิดร้านมาก่อนเลยนะ” เซี่ยผิงไหวไม่รู้ว่าการเคารพครูและคำสอนนั้นเป็นอย่างไร
เวลานี้เขาไม่ได้ให้เกียรติเซียวอวี้หรงเลยแม้แต่น้อย
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเกิดความสงสัยขึ้นมาในใจเล็กน้อยว่าสมองของท่านอาจารย์เซียวผู้นี้จะมีปัญหาแล้ว
แม้เขาจะอยากจะกราบเป็นอาจารย์ แต่อันที่จริงแล้วเขาแค่เคยเห็นอาจารย์เซียวจากที่ไกลๆ และได้ฟังจากคนอื่นพูดเท่านั้นว่าท่านอาจารย์เซียวเข้มงวดมากเวลาสอนหนังสือ ส่วนเรื่องอื่น…
เขาไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
ดังนั้นเมื่อเขาเห็นท่านอาจารย์เซีย
