ว่า” เพื่อนพ้องของเขาเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยความเป็นห่วง
หยวนปินได้ยินดังนั้นก็สุขใจทันที
“เจ้าขี้ขลาดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร ข้ายังไม่กลัวแล้วเจ้าจะกลัวอะไร เอาเรื่องที่เซี่ยเฉียวพูดมาคิดเป็นจริงเป็นจังไปได้” หยวนปินส่ายหน้า “ไม่เพียงแต่ข้าจะไปเท่านั้น ข้ายังจะไปอย่างเอิกเกริกด้วย นางจะได้ยอมแพ้อย่างหมดใจ”
“ไป วันนี้พวกเราไปหอบุปผาล่องลอยกัน ข้าได้ยินมาว่าวันนี้จะมีการเปิดประมูลสาวงามอันดับหนึ่งมิใช่หรือ”
เวลานี้ก็เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว หยวนปินชี้และนำกลุ่มคนไปที่ถนน
เขาเดินตรงไปยังหอบุปผาล่องลอยอย่างสะดวกราบรื่น
ภายในหอบุปผาล่องลอยเริ่มต้นการประมูลกันแล้ว
หยวนปินเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลหยวน มีเงินในมือจำนวนมาก เขาโบกมือครั้งเดียวก็ใช้เงินสองร้อยตำลึงซื้อนางไว้ทั้งคืน
คนกลุ่มหนึ่งโอบล้อมเขาและส่งเขาเข้าไปในห้องของสาวงามอันดับหนึ่ง
สาวงามอันดับหนึ่งคนนี้หน้าตางดงามมาก เขาไม่เคยเห็นนางมาก่อน จึงทำให้หัวใจของเขาเร่าร้อนโลดเต้นยิ่งขึ้น ทันทีที่เขาปิดประตู เขาก็ถอดเสื้อคลุมออกทันที ใบหน้าของเขาแดงก่ำ คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นสุรา ดูสำมะเลเทเมาอย่างยิ่ง
สาวงามจับมือเขา นางดึงผ้าไหมสีแดงที่อยู่ในมือนำพาเขาไปที่หน้าต่างทีละก้าวๆ
หยวนปินเดินตามไปอย่างสะเปะสะปะ และเอื้อมมือออกไป….
“อา…”
ตอนที่ 142 น่าแปลกใจจริงๆ
จู่ๆ สาวงามนางนั้นก็พลิกตัวกลับมายืนด้านหลังเขา ผ้าไหมสีแดงพันรอบลำคอของเขาทันที จากน