ี่มีคนส่งมาให้เขาจึงล้วนแล้วแต่เป็นของมีค่า จิตใจเขาดังล่องลอยอยู่ในอากาศ อดรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองไม่ได้ แล้วในช่วงเวลาที่สำคัญนั้นเองเขาก็ได้รับกระบี่ไม้ท้อจากศิษย์พี่ใหญ่ ซึ่งทำให้เขาตกตะกอน
กระบี่เป็นของวิญญูชน ไม้ท้อนั้นธรรมดาเรียบง่าย
น่าจะต้องการชี้แนะให้พวกเขาสองคนไม่ลืมปณิธานแต่เดิม
อีกทั้งท่านอาจารย์ยังเคยบอกว่า โม่ชูเซิง ศิษย์พี่โม่นั้นเป็นคน…อ่อนน้อมถ่อมตน ขยันขันแข็ง อ่อนโยน…น่ารัก
ตอนที่ 140 ทำความสะอาดสำนัก
ท่าทียอมรับกลายๆ ของเซียวอวี้หรงทำให้จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกไม่เคยชินเล็กน้อย
“ท่านอาจารย์เคยบอกว่า ศิษย์พี่โม่ไม่เหมือนกับคนทั่วไป นางสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่ยังเล็ก แต่นางยืนหยัดอดทนมาก ไม่ยอมก้มหัวให้ใครทั้งนั้น ภูมิหลังของนางไม่ได้สูงส่ง แต่กลับใช้ชีวิตตามอำเภอใจ นางมีพรสวรรค์มาก ไม่ว่าเรื่องอะไรก็สามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว แต่จนกระทั่งวันนี้ข้ากลับยังไม่มีโอกาสได้พบคนอัจฉริยะอย่างนี้เลยสักครั้ง ข้ารู้สึกเสียดายยิ่งนัก”
จ้าวเสวียนจิ่งหนังตากระตุกทันที
“ข้าคิดว่าท่านรีบหาภรรยาสักคนจะดีกว่า” จ้าวเสวียนจิ่งชำเลืองมองเขาอย่างลึกซึ้ง สีหน้าเขาเผยความเห็นอกเห็นใจ
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร เพราะศิษย์พี่สุขภาพไม่ดีอย่างนั้นหรือ แม้หลายปีก่อนท่านอาจารย์จะบอกอย่างนั้นก็จริง แต่ท่านก็บอกว่านางยังพอทนได้มิใช่หรือ” เซียวอวี้หรงร้อนใจขึ้นมาทันที
เขาคว้าข้อมือของจ้าวเสวียนจิ่งทันท
