อะไร” เซี่ยเฉียวเดินเข้าไปหาเขาด้วยรอยยิ้มพร้อมส่งของที่อยู่ในมือให้เซี่ยผิงกั่งดู “เขาลงนามด้วยตัวเอง เมื่อมีสิ่งนี้แล้วต่อไปพวกเราก็สามารถยึดเงินใช้จ่ายประจำเดือนทั้งหมดของเขาได้แล้วใช่หรือไม่”
“…” เซี่ยผิงกั่งหนังตากระตุกทันที “สิ่งนี้…เจ้าเด็กโง่นี้ยอมลงชื่อได้อย่างไร!”
เขาเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่เซี่ยผิงไหวก่อนจะด่า “เจ้าพกสมองมาด้วยหรือไม่นี่ ขายตัวเองง่ายดายอะไรเช่นนี้ โง่ขนาดนี้ ต่อไปเจ้าออกไปข้างนอกไม่ต้องบอกใครเขานะว่าตัวเองแซ่เซี่ย! ข้าอายคน!”
หลังจากด่าจบประโยคนี้ สีหน้าเซี่ยผิงกั่งก็เปลี่ยนไปทันที เขาหันไปยิ้มกับเซี่ยเฉียว “ไม่เลวๆ หากมันไม่ยอมให้ เหอะๆๆ ข้าก็มีสิทธิ์อัดมันได้แล้ว ถึงอย่างไรมันก็ไม่ชนะข้าหรอก”
“…” เซี่ยผิงไหวรู้สึกราวกับว่าเขาทำอะไรผิดไป
ตอนนั้นเขาถูกแขวนจนรู้สึกอึดอัดไปหมดจึงเผลอพูดไปว่าสิบเรื่อง
พอนึกว่าพี่สาวของเขาเองคงไม่คิดที่จะรังแกเขามากมายหรอก สิบเรื่องก็สิบเรื่อง เขาจึงลงนามโดยไม่ลังเล
แต่พี่หญิงใหญ่จะเป็นคนไร้ยางอายอย่างนี้ได้อย่างไร!
“พี่ชายใหญ่ หยกร้ายๆ นั่นจริงๆ ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากหรอก ก็แค่กราบอาจารย์ไม่ใช่หรือ ไม่จำเป็นต้องมีหยกก็ได้” เซี่ยเฉียวยกยิ้ม
“หายแล้วก็ช่างมันเถอะ พวกเรามีสิ่งนี้แล้วดีกว่าหยกตั้งเยอะ”
ตอนที่ 132 เจ้าโชคไม่ดี
อันที่จริงแล้วเซี่ยผิงกั่งก็ไม่ได้คิดว่าเอกสารของเซี่ยผิงไหวนี่จะดีอะไรขนาดนั้น
หยกยังดีเสียกว่า มันสาม
