ลย แค่เจ้าเด็กนั่นกลับไปที่นั่นหน้าตาเฉย
หากเขาแค่อยากรู้อยากเห็นก็ไม่เป็นไรหรอก แต่เจ้าเด็กนั่นกลับสนใจผู้หญิงจริงๆ ถึงกับเริ่มไปแล้ว โชคดีที่แม่เล้าที่นั่นจำได้ว่าเขาเป็นคุณชายตระกูลเซี่ย และกลัวว่าพอเขาได้ลองแล้วจะใช้เงินมากมายจนเกิดปัญหา จึงได้จับเขาโยนออกมา!
หลังจากถูกโยนออกมาจากหอโคมเขียวแล้ว หลูซื่อก็ยังบอกว่าจะหาสาวใช้สองคนมาอยู่ข้างกายเขา
ทำเอาเขาโกรธจนแทบจะยกมืดมาฟันคน เซี่ยผิงไหวจึงตกใจกลัว ไม่กล้าอยากได้อะไรอีก
ในฐานะแม่เลี้ยงหลูซื่อสั่งสอนลูกๆ และดูแลบ้านช่องนั้นเป็นเรื่องพึงกระทำอยู่แล้ว เขาเองก็ไม่อยากจะแทรกแซงมากเกินไป
ยิ่งกว่านั้นท่านพ่อของเขาก็ไม่เคยแต่งงานกับภรรยาที่พูดจาหว่านล้อมเกลี้ยกล่อมได้เก่งขนาดนี้ เพื่อภรรยาแล้วเขาจะยกลูกชายให้นางก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เขาแทบจะยกเซี่ยผิงไหวไปปลอบใจ ทำให้นางมีความสุข…
พอเซี่ยผิงกั่งคิดถึงเรื่องก็นี้รู้สึกอึดอัดคับข้องใจ
“หากเป็นไปได้ก็หาอาจารย์สักคนให้เขาจะดีที่สุด ต้องเอาคนที่โหดที่สุดเก่งที่สุด เขาจะได้ไม่กล้าเป็นปีศาจ” เซี่ยผิงกั่งดูโหดร้ายเป็นพิเศษ
“ท่านอาจารย์เซียวที่พูดกันก่อนนี้ค่อนข้างดีแล้ว คนคนนี้ให้ความสำคัญกับการศึกษาเล่าเรียน หากอย่างนั้นก็ให้น้องชายไปหาเขา กราบสามครั้งคำนับเก้าครั้งแสดงความเคารพแบบสูงสุด ติดสอยห้อยตาม ทนสักสามเดือนห้าเดือนก็ต้องรับเขาแน่” เซี่ยเฉียวเอ่ยยิ้มๆ
อย่างน้อยๆ ก็ต้องเห็นแก่หน้านางบ้าง
เซ
