าของร้านชื่อโม่ชูเซิง และไม่มีชื่อในทางธรรม
ท่านอาจารย์เซียวกล่าวว่า เจ้าของร้านเป็นผู้มีความสามารถมาก จิตใจของนางสงบและสะอาด แต่…เขาไม่เคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับอาจารย์ผู้นี้ในเมืองหลวงนี้เลย?!
ปรมาจารย์ที่ไม่เป็นที่รู้จักเช่นนี้ หากตั้งราคาขายอย่างนี้เกรงว่าจะขายของไม่ออกน่ะสิ
แต่ว่าทำเลที่ตั้งของร้านนี้ดีมาก คาดว่าคงมีคนที่อยากรู้อยากเห็นหลายคนเข้ามาดู บางทีอาจจะโชคดีได้ลูกค้า พอจะเปิดร้านต่อไปได้บ้างกระมัง…
ผู้ดูแลร้านถอนหายใจ เขารู้สึกว่าตัวเองต้องรับผิดชอบหนักเอาการ
ในเมื่อเจ้าของร้านเป็นผู้วิเศษ นางก็คงไม่ค่อยรู้เรื่องการค้าขายของนอกกายเหล่านี้มากนัก
แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่อาจทำให้อาจารย์และ ‘เจ้าของร้านผู้วิเศษ’ สูญเสียความไว้วางใจที่มีต่อเขาได้
เขาจะพยายาม!
“ท่านเจ้าของร้านวางใจเถอะ สิ่งของเหล่านี้ของท่านจะไม่ถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นแน่ ข้าน้อยจะทำให้ดีที่สุด!” ผู้ดูแลร้านรีบเอ่ย
เซี่ยเฉียวหยักหน้า “ยังมีอีก…ชั้นแรกเอาไว้รับแขก ส่วนชั้นสองอย่าให้ใครเข้าไป โดยเฉพาะหลังจากที่ได้ยินเสียงกระดิ่งดังขึ้น”
ฉังถงไม่เข้าใจ
“จริงสิ เจ้า…” เซี่ยเฉียวอึกอักเล็กน้อย “เจ้าใจกล้าพอไหม”
“…” ฉังถงมึนงงจนชะงักไปแล้ว
ตอนที่ 130 เด็กพูดความจริง
เซี่ยเฉียวไม่ต้องการทำให้เขาหวาดกลัว แต่เนื่องจากฉังถงเป็นผู้ดูแลร้านที่นี่ เขาจึงอาจจะรู้สึกถึงอะไรได้บ้างไม่มากก็น้อย
ควรให้เขาเตรียมใจไว้ก่อนล่วงหน้าเพื่อที่เ
