คอยเฝ้าไว้อย่างเข้มงวด
เผยหว่านเย่ว์หนาวเหน็บไปทั้งตัว “พี่ พี่ชายใหญ่ ทำไมถึงตีเขาจริงๆ…หากตีจนเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำอย่างไรดี…”
“ทำอย่างไรหรือ ก็รับไปสิ! เจ้าเด็กนั่นไม่เคยยั้งมืออยู่แล้ว อย่าว่าแต่ผิงไหวเลย แม้แต่พ่อของเขา หากทำผิดในเรื่องที่ไม่ควรจริงๆ ไม่แน่เขาอาจจะกล้าลงมือก็ได้!” หลูซื่อหน้าขาวซีด “อีกอย่างเจ้าคิดว่านั่นเขากำลังตีผิงไหวหรือ เขากำลังเชือดไก่ให้ลิงดูต่างหาก!”
เผยหว่านเย่ว์ได้ยินดังนั้นก็ตกใจจนต้องเงยหน้าขึ้นทันที “ท่านแม่หมายความว่าอย่างไร!”
“หมายความว่าอย่างไรหรือ เขาต้องกำลังสงสัยเจ้าแน่! ก็เลยให้เจ้าดูผิงไหวถูกลงโทษ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นคนทำหรือไม่ก็ตาม ต่อไปก็คงไม่กล้าทำความผิดเช่นนี้อีก!” หลูซื่อเอ่ยขึ้นทันใด
เผยหว่านเย่ว์กำหมัดแน่นขึ้นมาทันที ตัวสั่นไปทั้งตัว
“เย่วเอ๋อร์ เจ้าบอกแม่มาหน่อยว่าเรื่องนี้…เป็นฝีมือของเจ้าหรือไม่” หลูซื่อถาม
เผยหว่านเย่ว์ตกตะลึง รู้สึกรับไม่ได้อยู่บ้าง “ท่านแม่ ท่านพาข้ามาเมืองหลวงนี้ แล้วสงสัยว่าข้าเป็นขโมยหรือ ท่านทำอย่างนี้กับข้าได้อย่างไร!”
ตอนที่ 124 ใครอยากกัน
เผยหว่านเย่ว์เอ่ยขึ้นด้วยความปวดใจ ทำให้หลูซื่อรู้สึกผิดไปด้วย
“แม่ไม่ได้สงสัยเจ้า เพียงแต่อยากบอกเจ้าว่า ในบ้านนี้ไม่ว่าเจ้าจะยั่วโมโหใครข้าก็ยังพอปกป้องเจ้าได้ แต่มีแค่เซี่ยผิงกั่งคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้ แม่เองก็กลัวเขา อย่าประมาทเพราะแค่เห็นว่าเขาเป็นคนหยาบกระด้าง แท้
