่การอาบน้ำม้านี้ถือเป็นครั้งแรก
นางนำม้าออกมาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะจับแปรงแน่นและแปรงไปมาบนหลังม้า แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมีแรงน้อยเกินไป หรือเจ้าม้าตัวนี้รู้สึกไม่สบายตรงไหน มันจึงขยับไปมาอยู่ตลอด อยู่ไม่นิ่งเลยสักนิด!
เพราะเมิ่งจี๋ฟังถูกม้าเตะอย่างกะทันหัน จึงทำให้ซย่าหย่าอวิ๋นยิ่งตกใจจนไม่กล้าขยับ
นางยังไม่ได้เข้าเรียนขี่ม้าอะไรมากมายนัก อย่างมากก็ขี่ม้าตัวเล็กๆ ที่ไม่เร็วนักวิ่งวนไปแค่ไม่กี่รอบได้เท่านั้น นางไม่ได้เชี่ยวชาญในศาสตร์นี้
เวลานี้เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกหดหู่ใจมาก “ม้าในสำนักศึกษานี่มันป่าเถื่อนกันหมดเลยไหม”
เขาไม่ใช่เด็กเล็กๆ ที่ไม่เคยขี่ม้ามาก่อนสักหน่อย มีม้าที่ถูกฝึกมาแล้วที่ไหนก้าวร้าวขนาดนี้!
เมิ่งจี๋ฟังกุมซี่โครงของเขาแล้วพยายามลุกขึ้นมา
เขาจ้องมองเซี่ยเฉียว
พบว่าฝีแปรงของเซี่ยเฉียวนั้นลื่นไหลและอิสระเป็นพิเศษ และม้าที่อยู่ข้างมือของนางก็ถึงกับส่งเสียงครางสบายใจราวกับสุนัขตัวหนึ่ง!
เขารู้ว่าตราบเท่าที่เขาสามารถปรนนิบัติให้ม้าพวกนี้รู้สึกสบายได้ พวกมันย่อมไม่เตะเขา แต่พอมีคนที่ทำงานนี้ได้อย่างผ่อนคลายอยู่ข้างๆ กลับทำให้ความพยายามของเขาสูญเปล่าและดูโง่มากๆ
“เจ้าทำได้อย่างไรน่ะ” เมิ่งจี๋ฟังเอ่ยถามพลางขมวดคิ้ว
เซี่ยเฉียวเงยหน้าขึ้นพลางลูบขนม้า และแปรงหลังของมัน
เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกแห้งผากไปทั้งตัว แต่เมื่อพบเจอกับสาวน้อยนุ่มนิ่มเช่นนี้ เขาจะแสดงความโกรธออกมาคงไม่ดี คิดไปคิ
