ขามาเป็นเวลาห้าปี นางรู้ดีว่านิสัยของเด็กคนนี้เป็นอย่างไร
น่าเสียดายที่นางไม่ได้เป็นผู้ให้กำเนิดเขา
เผยหว่านเย่ว์มองไปเห็นความรักใคร่เอ็นดูระหว่างสองคนนี้ ความไม่พอใจที่สั่งสมไว้ก็ระเบิดขึ้นมา
“น้องชายไม่อยากไป หากอย่างนั้นข้าไปแทนเจ้าก็ได้” เผยหว่านเย่ว์เอ่ยขึ้นทันที
เซี่ยผิงไหวตกตะลึง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองนาง ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย
“เจ้าบอกเองว่าไม่อยากไปไม่ใช่หรือ แต่กลับกันข้าอยากไปเปิดโลกที่สำนักศึกษาหลวงจริงๆ เพียงแต่ข้าไม่ใช่ลูกสาวขุนนาง และข้าก็ไม่มีเงินมากขนาดนั้น หากไม่มีหยกนี้ ชีวิตนี้ข้าคงไม่มีความหวังแล้ว เมื่อวานน้องชายไม่ได้บอกว่าต่อไปข้าจะเป็นพี่สาวแท้ๆ ของเจ้าหรือ หากอย่างนั้นเจ้าจะยอมช่วยข้าหรือไม่” เผยหว่านเย่ว์รีบเอ่ยอีก
หลูซื่อกังวลเล็กน้อย “อย่างนี้ไม่ดีหรอก ของของเซี่ยเฉียว ผิงกั่งก็บอกแล้วว่าจะมอบให้ผิงไหว”
หากดาวร้ายนั่นรู้เข้า บ้านจะไม่พังหรือ
นางไม่กล้ายั่วยุเซี่ยผิงกั่ง
เด็กอะไรน่ากลัว ดูเหมือนหมีก็ไม่ปาน
“ท่านแม่ ข้าอยากไปจริงๆ หรือท่านทำใจได้ที่จะให้ข้าอยู่ใต้คนอื่นไปตลอดชีวิตหรือ ท่านบอกว่าจะพาเข้ามาอยู่เมืองหลวงเพื่อมีชีวิตที่ดี แต่ตอนนี้ล่ะ บ้านก็ไม่ใช่บ้านข้า ข้าไม่มีแม้แต่หยกสักชิ้น เวลาพวกเขาพูดเรื่องอะไรกันก็หลบเลี่ยงข้า…” เผยหว่านเย่ว์รู้สึกน้อยใจจนร้องไห้ออกมา
ตอนที่ 110 ยอมรับชะตากรรมเถอะ
เมื่อเห็นเผยหว่านเย่ว์ร้องไห้ หลูซื่อก็อดไม่ได้ที่จ
