พวกเขาทั้งหมดก็ยิ้มอย่างประจบสอพลอ ถึงกับทำให้นางรู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที
ตอนที่ 100 ไม่อยากแตะต้อง
คนอื่นทำประจบสอพลอต่างก็ดูเป็นธรรมชาติ แต่องรักษ์เหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นพวกตรงไปตรงมาและมีสีหน้าเย็นชาแข็งกระด้าง
เมื่อพวกเขายิ้มขึ้นมาในเวลานี้จึงน่าเกลียดเสียยิ่งกว่าร้องไห้ ทั้งหน้าดูบูดเบี้ยวไปหมด
ในสายตาของเซี่ยเฉียว เหมือนเป็นการจงใจสร้างภาพ ราวกับถูกผีสิงอย่างกะทันหัน อาการป่วยกำเริบขึ้นมา รู้สึกป่วยในชั่วพริบตาเดียว
“พวกเจ้าห้ามยิ้ม” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
พวกโจวเว่ยจงหุบยิ้มในพริบตา “หรือว่าแม่นางครึ่งเซียนมองอะไรออก หรือวิญญาณที่ตายอย่างอยุติธรรมนี้ยังมีความชอบแปลกๆ ด้วย”
เมื่อคิดเช่นนี้ ในหมู่พวกเขาฉินจื้อนับว่าเป็นคนที่แข็งแรงสดใสที่สุดแล้ว…
“ไม่ใช่หรอก เวลาพวกเจ้ายิ้มแล้วน่าเกลียดน่ะ ไม่เข้ากับโครงหน้า ยิ้มนานๆ ก็จะมีริ้วรอย เมื่อมีริ้วรอยแล้วโหงวเฮ้งก็เปลี่ยน” เซี่ยเฉียวถอนหายใจอย่างจริงจัง
โจวเว่ยจงหนังตาเต้นกระตุกทันที
ถ้าหากนางไม่ใช่คนที่เขาเชิญมาเอง เขาก็สงสัยว่าตัวเองจะเจอคนหลอกหลวงเข้าให้แล้ว
พล่ามเก่งจริงๆ
“แม่นางเซี่ยครึ่งเซียน มีอะไรตามตอแยฉินจื้ออยู่จริงหรือ” โจวเว่ยจงเอ่ยถาม
คนอื่นๆ ก็มองนางอย่างสงสัยใคร่รู้
ก่อนหน้านี้ที่วัดสุ่ยเย่ว์โม่หลิงจื่อก็พูดว่ามีบางอย่างสกปรกอยู่ข้างกายฉินจื้อ พวกเขามองไม่เห็น ดังนั้นเรื่องนี้พวกเขาจึงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
แต่นี่มัน
