ม่ได้พูดกับข้า ยกโทษให้หรือไม่ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้า แต่ข้าไม่พอใจที่นางปกปิดและกล่าวคำโกหก เมื่อสักครู่นางได้ระดับไหนหรือ”
“ระดับบนขั้นสูง“ ท่านอาจารย์มองคะแนนที่อาจารย์ท่านอื่นประเมินแล้วจึงกราบทูล
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว นางนึกไม่ถึงว่าการประเมินของพวกอาจารย์จะไม่เข้มงวดถึงขนาดนี้
อย่างนี้ยังได้ระดับบน?
“กระบี่นั้นคู่ควรกับวิญญูชน พฤติกรรมเช่นนี้ถือว่าบกพร่อง คะแนนนี้ควรจะต้องได้รับการแก้ไข” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยอีก
เซี่ยเฉียวพยักหน้าช้าๆ พูดได้ไม่เลว
กระบี่เป็นนายของทหารนับร้อย ต้องมีท่าทางอันสง่างาม ซย่าหย่าอวิ๋น…ในด้านนี้ของนางไม่ไหวจริงๆ
ในเวลานี้ดวงตาของซย่าหย่าอวิ๋นแดงขึ้น
นางไม่กล้าโต้เถียงหักล้างคำพูดของรัชทายาท ฮ่องเต้ทรงตามพระทัยรัชทายาท และรัชทายาทก็ชอบรังแกผู้อื่นเสมอ ต่อให้สิ่งที่รัชทายาทพูดจะลดเลี้ยวไม่ถูกต้อง แต่ผลลัพธ์ก็จะไม่เปลี่ยนแปลง
พวกอาจารย์พากันถอนหายใจ หนึ่งในนั้นเอ่ยถามเซี่ยเฉียว “แม่นางท่านนี้ เจ้าคิดว่าควรลดคะแนนของแม่นางซย่าผู้นี้หรือไม่”
หากแค่ลดระดับคะแนนก็ไม่เป็นไรหรอก
แต่ทุกครั้งระดับคะแนนจะถูกบันทึกไว้ และเวลาที่จดบันทึกจะต้องบันทึกเรื่องที่ซย่าหย่าอวิ๋นพูดจายั่วยุเป็นการส่วนตัวลงไปด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังถูกรัชทายาทเรียกออกมาต่อหน้าทุกคน ชื่อเสียงของนางอาจเลวร้ายไปชั่วขณะหนึ่ง
ตอนที่ 92 คาถาเก้าตัว
เซี่ยเฉียวถูกผู้คนจ้องมองก็ไม่ได้รู้สึกกลัวแต่อย่างใ