งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือท่าทีของเซี่ยเฉียวกลับสงบนิ่งมาก
ไม่หวั่น ไม่โกรธ ไม่ตกใจ ไม่กลัว
การแสดงออกของนางเรียบง่ายราวกับกำลังสนทนาภายในครอบครัว กระทั่งใช้น้ำเสียงเนิบช้าราวกับสายลมพัดแผ่วเบา ทำให้คนรู้สึกผิดบาปและต่ำต้อยได้อย่างง่ายดาย
เด็กสาวจากครอบครัวโจรกลับบริสุทธิ์ไร้ฝุ่นแปดเปื้อนได้ขนาดนี้ ทำให้ผู้คนรู้สึกละอายใจได้อย่างน่าขัน
ซย่าหย่าอวิ๋นโกรธจนหน้าดำหน้าแดง
นางเองก็รู้ว่าการกระทำเช่นนั้นค่อนข้างก้าวร้าว แต่นางเกลียดคนตระกูลเซี่ย
โดยเฉพาะน้องสาวร่วมบิดามารดาของเซี่ยผิงกั่ง!
ใครใช้ให้เซี่ยผิงกั่งรังแกพี่หญิงต่งของนางกันล่ะ!
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครพูดอะไร เซี่ยเฉียวก็อดยิ้มไม่ได้
“ที่แท้ก็มีคนกลุ่มหนึ่งอยากจะรังแกข้าคนเดียว? ข้าควรจะไปหาอาจารย์สักหน่อยให้ท่านช่วยตัดสิน อย่างไรก็ต้องมีใครสักคนอยู่ข้างเดียวกับข้าบ้าง ไม่อย่างนั้น…ข้ากลัวว่าในใจจะอึดอัด ไม่มีความสุข” เซี่ยเฉียวยิ้มก่อนจะลุกขึ้น
“ตกลง!” นางเพิ่งจะขยับ ซย่าหย่าอวิ๋นก็แค่นเสียงออกมาด้วยอารมณ์ “ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะหาเงินทำบุญได้!”
นอกจากเงินบริจาคแล้ว ยังมีค่ากินดื่มในวันธรรมดาอีกด้วย!
พวกนางทั้งหมดเข้าเรียนที่สำนักศึกษามาตั้งแต่ประมาณสิบขวบ ดังนั้นพวกนางจึงมีเงินออมติดตัว เซี่ยเฉียวเป็นผู้มาใหม่จะทำได้อย่างไร!
ตอนที่ 84 หิว
เมื่อซย่าหย่าอวิ๋นพูดเช่นนั้น เซี่ยเฉียวก็ยิ้มทันที
ดีมาก
หลังจากนั้นไม่นานชั้นเรียนก็เริ่ม
