้งหมดเป็นผู้ที่เลื่อมใสในวัดสุ่ยเย่ว์
ทันทีที่อ้าปาก เผยหว่านเย่ว์ก็เกือบจะอาเจียนออกมาแล้ว
นางต้องลงมือทำสิ่งนี้ เพื่อจะเป็นเพียงแค่หนึ่งในหมื่นส่วนคุณธรรมของเซี่ยเฉียวน่ะหรือ
สิ่งที่ทำให้เผยหว่านเย่ว์โกรธมากขึ้นคือสีหน้าเซี่ยเฉียว
นางดูอ่อนแอ และน่าสงสาร ราวกับมีคนกำลังรังแกนางอยู่!
เซี่ยเฉียวมีภูมิหลังที่แย่กว่า เกิดมาก็ยากจน แต่กลับดูดีกว่านางมาก!
คนอื่นๆ จะไม่รู้เชียวหรือว่านางไร้ความสามารถ? แต่ถึงนางจะอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้จริงๆ ตราบใดที่มีใบหน้าเช่นนี้ก็นับว่าโดนเด่นเกินไป!
เผยหว่านเย่ว์รู้สึกอิจฉา ไยหญิงอัปลักษณ์ของตระกูลถึงได้ให้กำเนิดลูกสาวออกมางดงามเช่นนี้!
เมื่อคิดว่ากลับไปถึงเมืองหลวงแล้ว นางจะถูกเซี่ยเฉียวข่มเหงรังแก ก็รู้สึกหดหู่ขึ้นกว่าเดิม
แต่ตอนนี้ยังมีเรื่องที่ใหญ่กว่า
คือหาวิธีปฏิเสธ…
ขณะเผยหว่านเย่ว์กำลังคิดหาวิธี เมื่อเห็นว่าร้องไห้ไม่ได้ผลแล้ว ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น…
“แค่ก! แค่กๆๆ” เซี่ยเฉียวไอขึ้นมาในทันใด กุมหน้าอกไว้แน่น ราวกับว่าตนเองจะทนไม่ไหวแล้ว ก่อนจะคว้าข้อมือของเผยหว่านเย่ว์ให้ไปใกล้ๆ “แม่นางเผย เจ้ารีบหน่อย ร่างกายข้าไม่ค่อยดี เกรงว่าจะข้าจะหมดสติไป”
“…” เผยหว่านเย่ว์ดื้อรั้นในใจ
หันไปลอบมองเซี่ยเฉียวอย่างระมัดระวัง
สงสัยว่านางจะจงใจ
มิฉะนั้นจะบังเอิญเช่นนี้ได้อย่างไร
เมื่อใกล้จะหมดสติเต็มที เซี่ยเฉียวจึงจับตัวนางไว้ แล้วพูดขึ้นอีกครั้ง!
ตอนนี้
