วันตกนี้จะเป็นโม่ฉิงที่ดำรงตำแหน่ง หากนายท่านผู้เฒ่าไม่เต็มใจก็ยังมีพี่ชายคนอื่นอีกหลายคน
ปรากฏว่า เมื่อเขาเสนอเรื่องนี้กับบิดาและพี่ชาย เสียงคัดค้านก็ดังขึ้นเกือบจะเป็นเอกฉันท์
โม่ฉิงเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วยที่จะให้ตนเองมาเป็นอ๋องตะวันตกอะไรนั่น ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาอายุมากแล้ว แค่สภาพของขาตนเองในยามนี้ แม้จะไม่มีผลกระทบต่อการเดิน แต่หากจะขึ้นม้ามุ่งสู่สนามรบไปฆ่าศัตรูก็ยังทำไม่ได้
นอกจากนี้ ตำแหน่งอ๋องตะวันตกในอนาคตยังต้องรับผิดชอบดูแลกิจการทั้งหมดภายในเขตปกครอง เรื่องเช่นนี้นอกจากโม่จิ่วเยี่ยแล้ว เขารู้สึกว่าบุตรชายคนอื่น ๆ รวมถึงตัวเองไม่มีความสามารถเพียงพอ
พี่ชายทั้งหลายก็คิดเช่นกัน พวกเขาต่างรู้ดีว่าตำแหน่งอ๋องนี้เป็นสิ่งที่น้องเก้าต่อสู้ให้ได้มา พวกเขาไม่มีความคิดที่จะไปแย่งชิงแม้แต่น้อย ยิ่งกว่านั้น เหมือนอย่างที่บิดากล่าวไว้ พวกเขาไม่มีความสามารถเทียบเท่าน้องเก้าจริง ๆ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าตำแหน่งอ๋องตะวันตกนี้จะต้องเป็นของน้องเก้าเท่านั้น
โม่จิ่วเยี่ยก็ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะการสร้างเขตปกครองนั้นต้องการความช่วยเหลือจากภรรยาของเขาในหลาย ๆ เรื่อง การที่เขามาเป็นอ๋องตะวันตกนี้จะทำให้การปกปิดความลับเรื่องพื้นที่มิติของภรรยาง่ายขึ้นมาก
ขณะที่รับราชโองการ โม่จิ่วเยี่ย
