หว่างเจ้า ข้า และคุณชายเก้านั้นไม่ใช่แค่ลมปาก แต่เป็นสิ่งที่พวกเราได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขฝ่าฟันมาด้วยกัน หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือ พวกข้าจะมาช่วยเหลือเจ้าโดยไม่ลังเลแน่นอน”ความจริงแล้วการที่หนานรุ่ยบอกว่าพวกข้าจะมาช่วยเหลือโดยไม่ลังเล แทนที่จะบอกว่าเป็นเขาคนเดียวก็แฝงไว้ด้วยความเอาแต่ใจบางอย่าง
ตั้งแต่เด็ก นอกจากมารดาแล้ว เขาก็ไม่เคยรู้สึกถึงความรักใคร่ฉันพี่น้องจากผู้อื่นเลย อาจพูดได้ว่าหนานรุ่ยนั้นโหยหาความรักในครอบครัวอย่างยิ่งแม้ว่าเขากับหนานอวี่จะไม่ได้เกิดจากมารดาเดียวกัน แต่ทั้งคู่กลับรู้สึกสนิทสนมตั้งแต่แรกพบหนานรุ่ยกล่าวเช่นนี้ก็เพราะต้องการช่วยเหลือพี่น้องอีกครั้งก่อนจะไปจากเมืองหลวง
