วว่า “ผลเป็นอย่างไร องค์จักรพรรดิ หากพระองค์เสด็จไปตรวจดูก็จะทราบ”จักรพรรดิซุ่นอู่ร้อนใจจะไปตรวจดูมานานแล้ว เพียงแต่เมื่อครู่นักพรตหยวนชิงยังไม่ได้เอ่ยปาก เขาจึงไม่กล้าพลีพลาม เกรงว่าจะท าให้เทพโกรธเคืองหลังค าพูดของนักพรตหยวนชิงเพิ่งสิ้นเสียงลง จักรพรรดิซุ่นอู่ก็ทรงเรียกองค์ชายและเหล่าขุนนางให้ไปตรวจดูที่แท่นบูชาเมื่อองค์จักรพรรดิเคลื่อนไหว พวกข้ารับใช้ที่ถือโคมไฟเหล่านั้นก็ต้องติดตามไปทั้งซ้ายขวาจักรพรรดิซุ่นอู่เดินทางมาถึงบริเวณแท่นบูชา ที่นั่นจึงไม่ได้มืดมิดอีกต่อไปแม้ว่าแสงสว่างจะไม่อาจเรียกได้ว่าสว่างราวกับกลางวัน แต่การมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ตรงหน้าอย่างชัดเจนก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นแต่อย่างใด
จักรพรรดิซุ่นอู่เห็นวัตถุที่ห่อหุ้มด้วยผ้าไหมสีเหลืองสดบนแท่นบูชาทันที่สิ่งนี้ส าหรับเขาแล้ว ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน“นี่…นี่คือตราแผ่นดินหยก…”ไม่เพียงจักรพรรดิซุ่นอู่ที่ตกตะลึง เหล่าขุนนางซึ่งติดตามมาด้วยก็พากันอ้าปากค้างด้วยความตกใจเรื่องตราแผ่นดินหยกหายไปได้สร้างความตื่นตระหนกไปทั่วทั้งเมืองหลวง ไม่คิดว่าสิ่งของที่หายไปจะปรากฏขึ้นอย่างง่ายดายเช่นนี้อีกทั้งยังเป็นดาวจื่อเว่ยที่น าพามาอีกด้วย…เรื่องนี้ช่างน่าประหลาดใจเหลือเกินไม่นานนักก็มีคนคุกเข่าลง“องค์จักรพรรดิ ตราแผ่นดินหยกสูญหายแล้วได้คืนมา อีกทั้งยังวางอยู่บนม้วนกระดาษที่มีชื่อขององค์ชาย นี่คือประสงค์แห่งสวรรค์จริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ!”ต่อมาผู้คนก็
