นี้การกระท านี้ดึงดูดความสนใจของนักพรตหยวนชิงพอดีถึงแม้ว่าเฮ่อจือหร่านจะเปลี่ยนแปลงการแต่งหน้าไปบ้าง แต่นักพรตเต๋ามองเพียงโครงกระดูกของคนเท่านั้นเมื่อเขาเห็นโครงกระดูกบนใบหน้าของเฮ่อจือหร่านก็ตกตะลึงอยู่นานเมื่อเขาได้สติกลับมาโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านก็เดินออกไปไกลแล้วหลังจากนักพรตหยวนชิงไล่ตามไป ก็สังเกตสีหน้าของเฮ่อจือหร่านอีกครั้ง การกระท านี้ย่อมท าให้โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกไม่พอใจ และออกปากเตือนหยวนชิงหยวนชิงกล่าวอย่างร้อนรนว่า “ไม่แปลกใจ…ไม่แปลกใจเลย… ที่ชะตากรรมของราชวงศ์ต้าซุ่นจะเปลี่ยนแปลงไปนับจากนี้!”ค าพูดนี้ท าให้โม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านรู้สึกงุนงงอยู่บ้างไม่มีใครรู้ดีไปกว่าคู่สามีภรรยานี้ว่าประวัติศาสตร์ช่วงนี้แตกต่างจากที่บันทึกไว้ในหนังสือมากมายเฮ่อจือหร่านถามอย่างระมัดระวังว่า “ขอถามท่านนักพรตว่าเหตุใดท่านจึงกล่าวเช่นนั้น?”
นักพรตหยวนชิงลูบเคราสีขาวแซมด าของตน หัวเราะก้องแล้วกล่าวว่า “ข้ามีความชอบเพียงอย่างเดียว นั่นคือชอบสังเกตดวงดาวในยามราตรี จากการสังเกต ข้าพบว่าชะตาของราชวงศ์ต้าซุ่นได้เปลี่ยนแปลงไป และก าลังเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น และผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ก็คือสตรีนางหนึ่งเมื่อครู่ข้าได้พิจารณาสีหน้าของเจ้าแล้ว ตอนนี้ข้าสามารถยืนยันได้อย่างแน่นอนว่า เจ้าคือผู้ที่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งนี้”เมื่อถูกมองทะลุปรุโปร่ง เฮ่อจือหร่านรู้สึกประหม่า แต่นางก็ไม่อาจยอมร
