ข้า“ข้าเข้าใจค าพูดของใต้เท้าเฮ่อดี เพียงแต่ราชส านักก าลังต้องการคนมาช่วยงาน ข้าแค่อยากลองพยายามอีกครั้ง”หลังจากคิดอยู่สักครู่ เขาก็กล่าวต่อ “คงจะเห็นชัดแล้วว่าเสด็จพ่อยังไม่ได้แต่งตั้งข้าเป็นองค์ชาย ก็เพราะตั้งใจจะรอให้สถานการณ์มั่นคงก่อน แล้วค่อยแต่งตั้งข้าเป็นรัชทายาทโดยตรง”ค าพูดของเขาอ้อมค้อมมาก ความจริงจักรพรรดิซุ่นอู่บอกกับเขาว่า รอสถานการณ์มั่นคงขึ้นแล้วจะยกบัลลังก์ให้เขาแผ่นดินต้าซุ่นในอนาคตล้วนเป็นของเขา แล้วเขาจะยอมเสียโม่จิ่วเยี่ยและบรรดาบุรุษสกุลโม่ที่กล้าหาญและจงรักภักดีต่อราชส านักไปได้อย่างไรเสนาบดีเฮ่อรู้ดีว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์ หนานอวี๋จะต้องพบกับโม่จิ่วเยี่ยอย่างแน่นอน ส่วนโม่จิ่วเยี่ยจะคิดเห็นอย่างไรนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาจะควบคุมได้ทั้งสองคนพูดคุยกันไปตลอดทางจนมาถึงจวนเสนาบดีเมื่อมาถึงจวนเสนาบดี หนานอวี่ก็รีบพาโม่จิ่วเยี่ยเข้าไปในห้องหนังสือของเสนาบดีเฮ่อทันที่
โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าการที่หนานอวี่รีบร้อนหาเขาเช่นนี้ ย่อมเกี่ยวข้องกับเรื่องในราชส านักไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่หรือเล็ก เขาก็เคยชินกับการไม่มีเรื่องปิดบังเฮ่อจือหร่านอยู่แล้ว ตอนนี้เฮ่อจือหร่านก็อยู่ที่นี่ด้วยพอดี โม่จิ่วเยี่ยจึงไม่สนใจความคิดของหนานอวี่ พาภรรยาเข้าไปในห้องหนังสือด้วยกันหนานอวี่เข้าใจสถานการณ์ระหว่างสามีภรรยาคู่นี้ชัดเจน จึงไม่รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใดการที่เฮ่อจือหร่านอยู่ที่นี่ด้วยอาจเป็นเรื
