่ในห้องหนังสือ โม่จิ่วเยี่ยมาถึงแล้วแต่ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแจ้งข่าวที่ได้รับมากกับเขา“คุณชายเก้า ข่าวนี้แน่นอนหรือไม่?”
หนานอวี่ไม่ได้ถามโม่จิ่วเยี่ยว่าอีกฝ่ายได้รับข่าวการบุกโจมตีครั้งใหญ่ของชนเผ่าหมานอี๋มาอย่างไร เพราะเขารู้ดีว่าโม่จิ่วเยี่ยมีนกพิราบส่งสารที่ฉลาดมากอยู่ตัวหนึ่ง การที่เขาถามเช่นนี้เพราะรู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างน่าเหลือเชื่อนักตามความเข้าใจของหนานอวี่ ในอดีตชนเผ่าหมานอี๋มักจะบุกโจมตีต้าซุ่นช่วงฤดูหนาวฤดูหนาวเป็นช่วงที่พวกเขาขาดแคลนอาหาร หากการโจมตีประสบความส าเร็จ พวกเขาก็จะสามารถเก็บเกี่ยวเสบียงส าหรับผ่านฤดูหนาวจากต้าซุ่นไปได้การยกทัพมาในฤดูกาลนี้จึงท าให้ผู้คนรู้สึกประหลาดใจนัก“ข่าวนี้เชื่อถือได้แน่นอน คาดว่าอีกประมาณสิบวัน คนส่งข่าวจากชายแดนตะวันตกคงจะมาถึง”จากซีเป่ยมาถึงเมืองหลวง การเดินทางด้วยม้าเร็วต้องใช้เวลาประมาณครึ่งเดือน แต่เสี่ยวไป๋ใช้เวลาเพียงสี่วัน ดังนั้นคนส่งข่าวจากชายแดนตะวันตกจะใช้เวลาอย่างน้อยแปดถึงสิบวันกว่าจะมาถึงหนานอวี่ลุกขึ้นยืน“ขอบคุณคุณชายเก้าที่แจ้งให้ทราบ ข้าจะรีบเข้าวังไปพบเสด็จพ่อเพื่อปรึกษาหาทางรับมือทันที”
คนอื่นยังไม่รู้ว่าจักรพรรดิซุ่นอู่พอใจในความสามารถของหนานอวี่มากแค่ไหน โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับบุตรชายทั้งสามคนก่อนหน้านี้ของตนเอง ยิ่งท าให้จักรพรรดิซุ่นอู่มองหนานอวี่ด้วยสายตาที่แตกต่างออกไปจักรพรรดิซุ่นอู่ได้เปิดเผยความคิดที่
