ายใต้สายตาของทุกคน หยดเลือดทั้งสองก็ผสมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วในตอนนี้จักรพรรดิซุ่นอู่ทั้งตื่นเต้นและโกรธแค้น
ความตื่นเต้นของเขาคือในยามที่ภัยพิบัติใกล้จะมาถึง บุตรชายแท้ ๆ ของเขาก็ปรากฏตัวขึ้น บางทีนี่อาจเป็นโอกาสที่สวรรค์มอบให้เขาพลิกสถานการณ์ส่วนความโกรธแค้นนั้นคือ หยวนกุ้ยเฟยในอดีตกล้าท าเรื่องเช่นนี้ลับหลังเขา ท าให้เขาผู้เป็นถึงจักรพรรดิต้องเลี้ยงดูบุตรของข้ารับใช้คนหนึ่งมาเป็นเวลากว่ายี่สิบปีโดยเปล่าประโยชน์…แต่เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดค านึงถึงเรื่องเหล่านี้สายตาของจักรพรรดิซุ่นอู่ดูอ่อนโยนมากขึ้นกว่าตอนที่มองดูเฟ่ยหนานอวี่เมื่อครู่ “ลูกเอ๋ย หลายปีมานี้ท าให้เจ้าต้องล าบากแล้วรอให้เราได้อ านาจกลับคืนมา นั่นก็จะเป็นเวลาที่เจ้าได้กลับคืนสู่สถานะองค์ชายอีกครั้ง”เฟ่ยหนานอวี่ยังคงไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ แม้ว่าคนตรงหน้าจะเป็นบิดามารดาแท้ ๆ ของเขา แต่เขาก็ยังรู้สึกแปลกหน้าในขณะเดียวกัน เขาก็สามารถมองออกได้ว่าจักรพรรดิซุ่นอู่ไม่ได้รังเกียจการมีอยู่ของเขาในฐานะบุตรชายตามหลักการแล้ว ในตอนนี้เฟ่ยหนานอวี่ควรจะคุกเข่าลงและเรียกว่าท่านพ่อและท่านแม่ ตัวเขาเองก็รู้ว่าควรท าเช่นนั้น แต่ไม่รู้ท าไม เขาถึงท าไม่ได้เมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของจักรพรรดิซุ่นอู่เฟ่ยหนานอวี่เพียงแค่โค้งตัวเล็กน้อยพร้อมประสานมือค านับ
ตอนนี้หยวนกุ้ยเฟยร้องไห้จนพูดไม่ออกหวังมามาพยุงนางเข้ามา
