ใกล้เฟ่ยหนานอวี่ นางค่อย ๆ ยกมือขึ้นหมายจะลูบแก้มของเฟ่ยหนานอวี่เฟ่ยหนานอวี่ถอยหลังหลบโดยสัญชาตญาณหยวนกุ้ยเฟยเห็นเฟ่ยหนานอวี่ไม่ยอมรับนาง ก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้นจักรพรรดิซุ่นอู่เห็นเหตุการณ์เช่นนั้นจึงตวาดว่า “ถ้าเจ้าไม่ท าเรื่องผิดพลาดแบบนี้ในตอนนั้น เขาก็คงไม่รังเกียจเจ้า”แน่นอนว่าหยวนกุ้ยเฟยเข้าใจเหตุผลนี้ดี นางรู้สึกผิดมาตลอดยี่สิบกว่าปีเพราะเรื่องนี้เพียงแต่ตลอดหลายปีมานี้ ผู้ที่นางรู้สึกผิดต่อมีเพียงโม่จิ่วเยี่ยเท่านั้นแม้เฟ่ยหนานอวี่จะเกลียดชังหยวนกุ้ยเฟยอยู่ในใจ แต่สถานการณ์อึดอัดตรงหน้านี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการท้ายที่สุดแล้วจุดประสงค์ที่เขาเข้าวังมาวันนี้ก็ไม่ใช่เพื่อเรื่องนี้หลังจากจักรพรรดิซุ่นอู่ต าหนิหยวนกุ้ยเฟยแล้ว เขาจึงเอ่ยปากว่า “นับจากวันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะไม่ใช่สกุลเฟ่ยอีกต่อไป ชื่อหนานอวี่ก็ไม่เลวเหมือนกัน คงจะคุ้นหูเจ้าแล้ว ต่อไปเจ้าจะใช้ชื่อหนานอวี่เมื่อใดที่เราได้อ านาจคืนมา สิ่งแรกที่เราจะท าคือประกาศตัวตนที่แท้จริงของเจ้าต่อสาธารณชน”
เมื่อครั้งที่เฮ่อจือหร่านบอกเขาว่าองค์ชายสามที่แท้จริงเป็นคนอื่น นางก็ได้กล่าวถึงความสามารถของหนานอวี่ไว้แล้วเพื่อพิสูจน์ประเด็นนี้ จักรพรรดิซุ่นอู่จึงถามค าถามเกี่ยวกับวิธีการปกครองประเทศกับหนานอวี่ทันที่พรสวรรค์ของเฟ่ยหนานอวี่ ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเทียบได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่อยู่ข้างกายหนานฉีเขาก็ยิ่งก้าวหน้าไปมา