กส าหรับค าถามที่จักรพรรดิซุ่นอู่ถามมานั้น เขาไม่เพียงแต่ตอบได้อย่างคล่องแคล่วเท่านั้น แต่ยังสามารถยกตัวอย่างและอธิบายเพิ่มเติมได้อีกด้วยจักรพรรดิซุ่นอู่รู้สึกพอใจในการแสดงออกของเขามาก“บรรพบุรุษได้ทิ้งป้ายไว้หนึ่งชิ้น ป้ายชิ้นนี้สามารถระดมก าลังทหารชั้นยอดได้สองหมื่นนาย กองทัพนี้ไม่เคยถูกเรียกใช้มาตั้งแต่ก่อตั้งราชวงศ์ต้าซุ่น บัดนี้เป็นเพราะเราไร้ความสามารถ…”การได้ยินจักรพรรดิซุ่นอู่กล่าวว่าตนเองไร้ความสามารถ ท าให้ทั้งเฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยรู้สึกประหลาดใจมาก ในความทรงจ าของพวกเขา จักรพรรดิซุ่นอู่เป็นตัวแทนของกษัตริย์ที่โง่เขลาไม่ว่าจะอย่างไร ไม่ว่าจะเป็นการตระหนักรู้อย่างลึกซึ้งหรือการตื่นตัวในยามคับขัน อย่างไรก็ตาม การที่เขาสามารถเปิดเผยไพ่ตาย
ของตนเองในเวลานี้ แสดงให้เห็นว่าเขายังไม่ได้เลอะเลือนไปเสียทีเดียวขณะที่จักรพรรดิซุ่นอู่เอ่ยจบ เขาก็ถอดมงกุฎบนศีรษะออกเขาหยิบป้ายอาญาสิทธิ์ขนาดเล็กแต่ประณีตออกมาจากมงกุฎต่อหน้าทุกคนเขาส่งมอบป้ายอาญาสิทธิ์ให้แก่มือของเฟ่ยหนานอวี่“นี่คือเครื่องรางปกป้องชีวิตชิ้นสุดท้ายที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้แก่ลูกหลานตระกูลหนานของพวกเรา เจ้าถือป้ายอาญาสิทธิ์นี้ไปยังหุบเขาห่างจากชานเมืองตะวันออกของเมืองหลวงเจ็ดสิบลี้ ก็จะสามารถพบกองทัพนี้ได้”ส่วนวิธีควบคุม จักรพรรดิซุ่นอู่ตั้งใจจะมอบอ านาจทั้งหมดให้หนานอวี่จัดการทั้งหมดจากการสนทนาสั้น ๆ เมื่อครู่ จักรพรรดิ