ะเฮ่อจือหร่านต่างตัดสินใจไปหลบซ่อนตัวที่ต าหนักเย็นชั่วคราวตามที่โม่จิ่วเยี่ยเข้าใจ เนื่องจากตระกูลของจักรพรรดินีมีอิทธิพลมากและนางเป็นคนขี้หึง ท าให้วังหลังของจักรพรรดิซุ่นอู่มีสตรีไม่มากนักแม้แต่นางสนมที่ท าผิดไม่กี่คน ก็ถูกคนของจักรพรรดินีประหารชีวิตไปแล้ว โดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะถูกเนรเทศไปยังต าหนักเย็นอาจกล่าวได้ว่าตลอดระยะเวลาที่จักรพรรดิซุ่นอู่ครองราชย์มาต าหนักเย็นก็เหมือนกับสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง ไม่เคยมีใครถูกส่งไปอยู่ที่นั่นเลย
ไม่เพียงเท่านั้น ต าแหน่งของต าหนักเย็นยังอยู่ห่างไกลมากแม้แต่คนของจักรพรรดินีไปค้นหา ก็คงไม่สามารถค้นพบที่นั่นได้ในเวลาอันสั้น หรืออาจถึงขั้นนึกไม่ออกด้วยซ ้าว่ามีสถานที่เช่นนั้นอยู่เมื่อคิดได้ดังนั้น โม่จิ่วเยี่ยจึงพาเฮ่อจือหร่านหลบหลีกสายตาของหน่วยลาดตระเวนไปตลอดทาง จนมาถึงต าหนักเย็นได้อย่างราบรื่นในประวัติศาสตร์ ต าหนักเย็นมักจะทรุดโทรมมาก ที่นี่ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่มีใครดูแลมาหลายสิบปี หญ้ารกขึ้นสูงเท่าตัวคน กลับท าให้พวกเขาซ่อนตัวได้สะดวกยิ่งขึ้นทั้งสองเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง พอเปิดประตูก็รู้สึกได้ถึงใยแมงมุมมากมายตรงหน้าโม่จิ่วเยี่ยดึงหญ้ามาก าหนึ่ง แล้วโบกไปข้างหน้าขณะเดินแม้ว่าที่นี่จะค่อนข้างปลอดภัย แต่พวกเขาก็ไม่กล้าท าให้เกิดแสงสว่างอะไรอย่างไม่ระมัดระวังทั้งสองคนคล าทางไปยังต าแหน่งที่คล้ายกับเตียง ขณะนี้จักรพรรดิซุ่น
