่กล่าวต่อ “หลังจากที่จักรพรรดินีรับเลี้ยงองค์ชายสี่ไม่นาน เราก็พบว่าองครักษ์รอบตัวเราถูกเปลี่ยนไปทั้งหมด ขณะที่เราก าลังจะเรียกคนมาสอบถาม พวกองครักษ์เหล่านั้นกลับจับตัวเราไปโดยไม่ฟังค าอธิบายใด ๆ แล้วขังเราไว้ในที่มืดมิดไร้แสงสว่าง”“ท่านไม่รู้หรือว่าถูกขังไว้ที่ใด?” เฮ่อจือหร่านถาม“เพราะตอนที่เราถูกจับตัวไปใหม่ ๆ เราพยายามร้องขอความช่วยเหลือ พวกนั้นจึงทุบตีเราจนสลบ พอตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็อยู่ในที่ที่พวกเจ้าช่วยเราออกมาวันนี้แล้ว”เฮ่อจือหร่านพยักหน้า ส่งสัญญาณให้เขาเล่าต่อ“ภายหลังถึงได้รู้ว่า คนที่จับตัวเราไปนั้นเป็นคนที่จักรพรรดินีส่งมา เราเคยฝันว่าตราแผ่นดินหยกของเราหายไป เรากังวลว่าความฝันจะกลายเป็นจริง จึงได้ซ่อนตราแผ่นดินหยกเอาไว้ โชคดีที่มีความฝันนี้ คนของจักรพรรดินีจึงไม่สามารถหาตราแผ่นดินหยกเจอ ท าให้เรายังมีชีวิตรอดอยู่ได้”
“ท่านวางใจได้ พวกข้าไม่สนใจตราแผ่นดินหยกของท่านหรอกตอนนี้ราชส านักถูกควบคุมโดยอัครเสนาบดีเซวียเกือบทั้งหมดแล้วหากท่านต้องการเอาบัลลังก์ต้าซุ่นกลับคืนมา ก็ไม่ควรนั่งรอความตายอีกต่อไป” เฮ่อจือหร่านเตือน“ตอนนี้เราเกลียดจักรพรรดินีและวงศ์ตระกูลของนางเข้ากระดูกด าแล้ว ถ้าสามารถฟื้นฟูอ านาจราชส านักได้ เราจะต้องเฆี่ยนพวกมันให้ตายอย่างทรมานแน่”“การที่ท่านพูดค าหยาบคายเหล่านี้กับพวกข้าไม่มีความหมายอะไร ต้องแสดงการกระท าที่เป็นรูปธรรมออกมาถึงจะใช้ได้” เฮ่อจือหร่าน
