อไขของตัวเองหากย้อนเวลากลับไปได้ นางยอมไม่รับต าแหน่งกุ้ยเฟยนี้ แม้ว่าตอนนั้นนางจะให้ก าเนิดลูกสาว นางก็ไม่ลังเลที่จะเลี้ยงดูอย่างทะนุถนอมด้วยตัวเองเมื่อครู่ที่ได้ฟังโม่จิ่วเยี่ยเล่าประสบการณ์บางส่วนของเฟ่ยหนานอวี่คร่าว ๆ หัวใจของนางก็แทบแตกสลายหากบุตรชายแท้ ๆ ของนางสามารถกลับมาอยู่เคียงข้างได้ นางยินดีจะใช้ชีวิตของตนแลกทุกสิ่ง…แน่นอนว่าสิ่งที่หยวนกุ้ยเฟยคิดอยู่ในใจนั้น โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านไม่ได้ล่วงรู้แต่อย่างใด
พวกเขาเพิ่งเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเฟ่ยหนานอวี่ เป็นเพราะต้องการช่วยเหลือเขาเท่านั้น“กุ้ยเฟยเหนียงเหนียงโปรดดูแลสุขภาพ ข้าอาจจะแอบเข้าวังหลวงในคืนนี้ หากเป็นไปได้ ข้าจะหาทางจัดการให้พวกท่านได้พบกัน”เมื่อโม่จิ่วเยี่ยพูดจบก็ดึงเฮ่อจือหร่านเดินออกไป คราวนี้ทั้งหวังมามาและหยวนกุ้ยเฟยต่างก็ไม่ได้ขัดขวางโม่จิ่วเยี่ยตั้งใจจะพาเฮ่อจือหร่านออกจากพื้นที่ของหยวนกุ้ยเฟยแล้วเดินวนเวียนอยู่แถวนั้นสักพักหากพวกเขาเข้าไปพักในพื้นที่มิติตอนนี้ เสี่ยวไป๋กลับมาคงจะหาพวกเขาไม่เจอขณะที่โม่จิ่วเยี่ยก าลังจะหาจุดที่พ้นสายตาของหวังมามา ร่างของเสี่ยวไป๋ก็ปรากฏบนท้องฟ้าเขาจูงเฮ่อจือหร่านเดินเร็ว ๆ ไปทางสวนหลังสองสามก้าว พอหยุดยืนเสี่ยวไป๋ก็ลงมาเกาะบนไหล่ของเขาโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้รีบหยิบจดหมายที่ขาของเสี่ยวไป๋ออกมาทันที่ แต่จูงมือเฮ่อจือหร่านเดินต่อไปตรงที่เงียบสงบกว่าเขารู้จักสภาพแวดล้อมของต า