หนักหยวนกุ้ยเฟยเป็นอย่างดี รู้ว่าที่ไหนค่อนข้างเงียบ
แม้ว่าเวลานี้ทั้งต าหนักจะมีเพียงหยวนกุ้ยเฟยและหวังมามาเท่านั้น แต่พวกเขาสามีภรรยาก็จะต้องเข้าไปในพื้นที่มิติ ต าแหน่งนี้จะต้องปลอดภัยกว่าแน่นอนหลังอ้อมไปทางที่เคยเป็นที่อยู่ของบรรดาทาสรับใช้ โม่จิ่วเยี่ยก็มองไปรอบ ๆ แล้วพยักหน้าให้เฮ่อจือหร่านคนสองคนและนกหนึ่งตัวปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันในพื้นที่มิติข้าวปั้นน้อยเคยชินกับการมีเสี่ยวไป๋เป็นเพื่อน เมื่อครู่เสี่ยวไป๋ถูกเจ้าของพาออกไป มันจึงรู้สึกไม่ค่อยมีความสุขมาตลอดตอนนี้เมื่อเห็นเจ้าของกับเสี่ยวไป๋ปรากฏตัวพร้อมกัน เจ้าตัวน้อยก็ดีใจส่ายหัวเล็ก ๆ วิ่งพรวดพราดมาหาเสี่ยวไป๋ก็ถือว่าข้าวปั้นน้อยเป็นสหายที่ดีของมันเช่นกัน แม้ว่าบางครั้งข้าวปั้นน้อยมักจะจิ้มขนของมันบ่อย ๆ แต่เมื่อแยกจากกันก็ยังรู้สึกคิดถึงเสี่ยวไป๋กระพือปีกใส่โม่จิ่วเยี่ยสองสามที่ จากนั้นก็ยกขาที่มีจดหมายผูกไว้ขึ้น เป็นการบอกให้เจ้าของรีบแกะจดหมายออก มันจะได้ไปเล่นกับเจ้าเพื่อนตัวน้อยโม่จิ่วเยี่ยมองเจ้าตัวน้อยทั้งสองอย่างขบขัน แล้วแกะจดหมายออกอย่างไม่ใส่ใจ
เสี่ยวไป๋กับข้าวปั้นน้อยตัวหนึ่งอยู่บนฟ้า อีกตัวอยู่บนพื้น พากันมุ่งหน้าไปยังลานโล่งโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านกลับมาที่ห้องพยาบาลและเปิดดูจดหมายเฟ่ยหนานอวี่รู้ว่าพวกเขาแอบเข้าวังหลวงจึงเป็นห่วงความปลอดภัยของพวกเขามาก ช่วงแรกของจดหมายล้วนเป็นค าพูดก าชับซ ้าแล้วซ ้าเล่า ไม่
