ับงุนงงสับสน“คุณชายเก้า ฮูหยินเก้า ร่างกายของกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ?”“หวังมามาวางใจได้ ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถในการรักษากุ้ยเฟยเหนียงเหนียง”เฮ่อจือหร่านกล่าวจบ ก็แกล้งเดินไปทางด้านหลังฉากกั้นสภาพของหยวนกุ้ยเฟยในตอนนี้ การจะให้นางรับประทานอาหารในทันทีคงเป็นไปไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าหวังมามาจะดูอ่อนแรงไปบ้าง แต่ก็ไม่ถึงขั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต
สิ่งที่นางต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือการเติมพลังงานให้กับร่างกายเฮ่อจือหร่านเดินอ้อมไปด้านหลังฉากกั้น ใช้จิตส านึกเข้าสู่พื้นที่มิติอย่างรวดเร็ว หยิบแป้งสาลีบางส่วนออกมาจากคลังเก็บของ แล้วน าไปแปรรูปเป็นบะหมี่เส้นเล็กใส่ไข่ จากนั้นก็บรรจุลงในห่อผ้าที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วน าออกมาอย่างไรก็ตาม เมื่อครู่ตอนที่นางกับโม่จิ่วเยี่ยเปิดประตู หวังมามาไม่ได้สังเกตเห็นนางเลย อีกฝ่ายจึงไม่รู้ว่านางมีห่อผ้าติดตัวอยู่หรือไม่เฮ่อจือหร่านถือห่อผ้าเดินกลับเข้าไปด้านในอีกครั้งนางหยิบบะหมี่เส้นเล็กที่ท าเสร็จแล้วออกมาจากห่อผ้าต่อหน้าหวังมามา“หวังมามา นี่คือสิ่งที่ข้าและสามีน าติดตัวมาจากบ้าน ระหว่างทางยังกินไม่หมด ท่านเอาไปต้มกับน ้าร้อนก็สามารถรับประทานได้แล้ว”หวังมามาตอนนี้หิวจนแทบขาดใจ นางไม่มีแก่ใจจะคิดว่าสิ่งที่เฮ่อจือหร่าน ให้นางนั้นคืออะไรกันแน่แต่นางรู้ดีว่านี่คือของกิน
นางเข้าใจความหมายที่เฮ่อจือหร่านให้อาหารแก่นางในตอนนี้นั่นคือกุ้ยเ
