ค่อยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่บางคนกลับไม่ต้องการให้พวกข้าสมหวัง แทนที่จะอยู่ซีเป่ยและคอยระวังตัวตลอดเวลา ไม่สู้ชิงลงมือก่อนและก าจัดคนที่ไม่อยากให้สกุลโม่อยู่อย่างสบายใจทั้งหมดเสียเลย”ความจริงแล้วเฟ่ยหนานอวี่ก็เคยคิดจะให้สกุลโม่ลงมือก่อนเพื่อก าจัดฝ่ายของจักรพรรดินีแต่ไม่เพียงแต่ระยะทางจากซีเป่ยมาเมืองหลวงนั้นไกลมาก อีกทั้งสถานะของพวกเขาสกุลโม่ก็ละเอียดอ่อนมากด้วยเขาเคยคิดว่าโม่จิ่วเยี่ยอาจจะลงมือกับจักรพรรดินี แต่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นตอนนี้
สุดท้ายแล้วสถานการณ์ในเมืองหลวงเวลานี้ก็เหมือนกับวังวนขนาดใหญ่ หลายคนหนีไม่พ้น ไม่มีใครอยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวพูดได้เพียงว่าโม่จิ่วเยี่ยเป็นวีบุรุษผู้กล้าหาญ ส่วนเฮ่อจือหร่านก็เช่นกัน นางสมควรได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรสตรีอย่างแท้จริง“ในเมื่อพวกท่านมาถึงแล้ว มีแผนการอะไรหรือไม่ หากต้องการความช่วยเหลือจากข้า ข้าย่อมทุ่มเทสุดความสามารถ”“ตอนนี้ข้ายังไม่เข้าใจสถานการณ์ในเมืองหลวงอย่างแจ่มชัดข่าวที่คุณชายเฟ่ยส่งมาก็เพียงบอกสถานการณ์คร่าว ๆ ข้าคิดว่าควรเข้าใจสถานการณ์ให้ชัดเจนเสียก่อนแล้วค่อยลงมือก็ยังไม่สาย”โม่จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน ้าเสียงหนักแน่น“วันนี้ที่นอกเมืองท่านคงได้เห็นแล้ว ทหารเฝ้าประตูเมืองล้วนถูกเปลี่ยนเป็นคนสนิทของตระกูลเซวีย เมืองหลวงที่ดูสงบสุขจากภายนอก ความจริงแล้วถูกฝ่ายจักรพรรดินีควบคุมเกือบทั้งหมดหนานฉีมีเพียงความกล้าหาญของคนที่ไม่มีสติปัญญ