ี่ที่อยู่ใต้พระบาทของจักรพรรดิ การรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดจึงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ในความทรงจ าของโม่จิ่วเยี่ยแล้ว เขาไม่เคยเห็นทหารลาดตระเวนในเมืองหลวงยามค ่าคืนมากมายขนาดนี้มาก่อนไม่เพียงเท่านั้น บนถนนใหญ่ก็แทบจะไม่เห็นผู้คนสัญจรไปมาแม้จะมีโรงเตี๊ยมสองสามแห่งริมถนนที่ยังจุดโคมไฟอยู่ แต่ข้างในก็ไม่ค่อยมีลูกค้า
ทั้งสองแต่งกายเป็นขันทีและเดินอย่างเปิดเผยบนถนนของเมืองหลวง เมื่อเหล่าทหารเห็นการแต่งกายของพวกเขา อย่างมากก็แค่ซักถามเล็กน้อย ไม่ได้สร้างความยากล าบากอะไรพวกเขาเดินไปพลางสังเกตการณ์ไป หลังจากเวลาเลยผ่านราวครึ่งชั่วยาม ทั้งคู่ก็มาถึงบริเวณใกล้ ๆ จวนตระกูลเฟ่ยแม้โม่จิ่วเยี่ยจะยังไม่รู้แน่ชัดว่าสถานการณ์ในราชส านักเป็นอย่างไร แต่เมื่อนึกว่าจักรพรรดินีก าลังควบคุมราชส านักทั้งหมดและเฟ่ยหนานอวี่ก็เป็นคนของหนานฉี ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนจับตามองดังนั้น เขาจึงไม่ได้พาเฮ่อจือหร่านเข้าไปผ่านประตูหน้า แต่อ้อมไปยังตรอกข้าง ๆ ตั้งใจจะเข้าทางสวนด้านหลังจวนใครจะรู้ว่าตอนเข้าใกล้ประตูข้างของจวนตระกูลเฟ่ย ประตูจะถูกเปิดออกจากด้านในคนที่เปิดประตูไม่ใช่คนแปลกหน้าส าหรับโม่จิ่วเยี่ย เป็นบ่าวคนสนิทของเฟ่ยหนานอวี่โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเปลี่ยนหน้าปลอมตัว ท าให้บ่าวรับใช้จ าพวกเขาไม่ได้เนื่องจากคุณชายเฟ่ยสั่งเขาเอาไว้ว่าให้รออยู่ที่ประตูข้าง หากเห็นสามีภรรยาโม่จิ่วเยี่ยมาถึงก็ให้เชิญเข้
