ายุสิบแปดปี ก็ได้เป็นมารดาของลูกน้อยสองคนแล้ว”“นี่เป็นเพราะฟ้าประทานพรให้ฮูหยินเก้า คลอดลูกครั้งเดียวได้สองคน ทั้งยังเป็นชายและหญิงอีกด้วย” หลานเอ๋อร์คิดว่าเฮ่อจือหร่านก าลังร าพึงร าพันอะไรบางอย่าง ในใจไม่มีความรู้สึกตึงเครียดเหมือนเมื่อครู่แล้วเฮ่อจือหร่านพูดคุยกับนางต่อไปอย่างไม่เป็นเรื่องเป็นราว เห็นหลานเอ๋อร์ ผ่อนคลายลงแล้ว นางจึงกล่าวว่า “เจ้ากับอวี่เอ๋อร์เคยคิดไหมว่า ต่อไปจะใช้ชีวิตอย่างไร คงไม่ใช่ท างานหนักในสกุลโม่ไปตลอดชีวิตกระมัง? อีกอย่าง พวกเจ้าก็ไม่มีสัญญาทาส ล้วนเป็นอิสระทั้งนั้น”หลานเอ๋อร์ได้ยินที่เฮ่อจือหร่านพูดเช่นนั้น จึงคุกเข่าลงตรงหน้านางทันที่“ฮูหยินเก้า ตอนแรกที่ข้าและอวี่เอ๋อร์ติดตามท่านกลับซีเป่ยก็เพียงหวังว่าจะได้รอจนถึงวันที่องค์หญิงได้แก้แค้นส าเร็จ เพื่อไปไหว้ที่หลุมศพของนาง และบอกข่าวนี้แก่นาง ไม่เคยคิดอะไรอื่นเลย แต่
เดิมหลานเอ๋อร์ไม่มีอะไรให้อาลัยในโลกนี้แล้ว แต่ด้วยความซาบซึ้งในความเมตตาของสกุลโม่ ข้าจึงเกิดความปรารถนาในชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง ยามนี้ หลานเอ๋อร์ยินดีที่จะอยู่กับสกุลโม่ตลอดไป แม้ต้องท างานหนักก็ไม่เสียดายเลยเจ้าค่ะ”หลานเอ๋อร์เป็นคนฉลาด จึงเข้าใจความหมายในค าพูดของเฮ่อจือหร่านได้ทันที่ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่ตอนที่พบกับคุณชายใหญ่เฮ่อ เฮ่อฮูหยินก็อยู่ในที่นั้นด้วย ใบหน้าของนางแดงขึ้นมาเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเฮ่อฮูหยินจะสังเกตเห็นความผิดปกติอะไรห
