สองหน่อยดีกว่า”
“แม่จะไปกับเจ้าด้วย” เฮ่อฮูหยินลุกขึ้นยืนตาม นางคิดถึงหลานทั้งสองคนหากไม่ได้เห็นสักพักก็จะคิดถึงด้วยเหตุนี้ นางจะกลับไปเมืองหลวงได้อย่างไร หากไม่ได้เห็นสองสมบัติน้อยนั่น นางคงกินข้าวไม่อร่อยแน่เมื่อเฮ่อจือหร่านและเฮ่อฮูหยินกลับห้อง หลานเอ๋อร์ยังคงอยู่ที่นั่นแต่ทั้งแม่และลูกสาวต่างไม่แสดงท่าทีผิดปกติใด ๆจนกระทั่งฟ้ามืดและทุกคนแยกย้ายกันไป หลานเอ๋อร์ถืออ่างน ้าเข้ามาในห้องของเฮ่อจือหร่าน เฮ่อจือหร่านจึงเรียกนางไว้“หลานเอ๋อร์ ตอนที่พาเจ้าและอวี่เอ๋อร์กลับมาซีเป่ย ข้าไม่เคยถามอายุของพวกเจ้าเลย”หลานเอ๋อร์มีนิสัยที่อ่อนไหว ฮูหยินเก้ามักจะหาหัวข้อสนทนากับนางอยู่เสมอ แต่ไม่เคยถามค าถามเช่นนี้มาก่อนอย่างไรก็ตาม นางก็ตอบอย่างสุภาพว่า “ฮูหยินเก้า หลานเอ๋อร์และอวี่เอ๋อร์อายุเท่ากัน ปีนี้สิบแปดปีพอดีเจ้าค่ะ”ในราชวงศ์ต้าซุ่น สตรีมักจะเริ่มพูดคุยเรื่องการแต่งงานเมื่ออายุสิบห้าปี หากร่างกายไม่มีความบกพร่องใด ๆ โดยทั่วไปแล้วก็จะแต่งงานเมื่ออายุสิบหกปีหลานเอ๋อร์และอวี่เอ๋อร์ปีนี้อายุสิบแปดปี จึงถือว่าเป็นสาวแก่แล้ว
“เจ้าและอวี่เอ๋อร์ดูสดใสมีชีวิตชีวา หากไม่บอก ข้าก็ไม่รู้เลยว่าพวกเจ้าอายุสิบแปดปีแล้ว” เฮ่อจือหร่านไม่ได้เข้าเรื่องหลักทันที่ แต่สังเกตเห็นว่าสายตาของหลานเอ๋อร์หลบเลี่ยง ดูเหมือนมีเรื่องในใจนางตั้งใจจะท าให้บทสนทนาระหว่างพวกนางผ่อนคลายมากขึ้น“เจ้าดูข้าสิ ยังไม่ถึงวันเกิดอ
