กท้องได้อย่างแน่นอนนางยังมีพื้นที่มิติอันน่าอัศจรรย์นั้นอยู่ เมื่อถึงเวลาก็สามารถซื้อของเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้ท่านพ่อและท่านแม่คลายเหงาได้ รับรองว่าชีวิตในอนาคตของพวกท่านจะไม่รู้สึกน่าเบื่อเลย“หร่านเอ๋อร์ เจ้าไม่ควรพูดเรื่องเช่นนี้อย่างไม่ระมัดระวัง”เฮ่อฮูหยินเป็นคนขี้กลัวอยู่แล้ว แม้นางจะเห็นด้วยกับค าพูดของบุตรสาว แต่การพูดเรื่องที่ในสายตาของนางถือว่าเป็นการกบฏเช่นนี้ออกมา อาจน ามาซึ่งภัยพิบัติถึงชีวิตได้
“ท่านแม่ ที่นี่ไม่มีคนนอก ข้าเพียงแค่พูดความคิดที่แท้จริงในใจออกมาเท่านั้น หากท่านไม่มีข้อคัดค้าน ข้าตั้งใจว่าอีกไม่กี่วันหลังจากจัดการเรื่องในบ้านเรียบร้อยแล้ว ข้าจะออกเดินทางไปเมืองหลวงกับสามี ข้าจะพูดเรื่องเหล่านี้กับท่านพ่อด้วยตัวเอง ส่วนจะเลือกอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับความคิดของท่านเอง ท่านแม่กับพี่ใหญ่ไม่ต้องรีบกลับไป รอฟังข่าวจากท่านพ่อก่อนแล้วค่อยว่ากัน”เฮ่อฮูหยินเปลี่ยนความคิดอย่างรวดเร็ว เมื่อครู่ยังกังวลว่าจะชวนสามีของนางลาออกจากต าแหน่งหรือไม่ แต่ตอนนี้ความสนใจของนางได้เปลี่ยนไปยังเรื่องที่เฮ่อจือหร่านวางแผนจะเข้าเมืองหลวงแล้ว“หร่านหร่าน เจ้าจะไปเมืองหลวงหรือ?” เรื่องนี้เกินความคาดหมายของนางเหลือเกินทุกคนต่างรู้ดีว่าตัวตนของคนสกุลโม่นั้นอ่อนไหวเพียงใดในเมืองหลวง อีกทั้งตอนนี้พวกเขายังมีสถานะเป็นผู้ถูกเนรเทศ ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากเมืองอวิ่นนางรู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยได้ไปเมืองหลว
