จ้าเมืองพบว่ามีศพมากมายในเขตปกครองแน่นอนว่าจะต้องเรียกนายอ าเภอจากบริเวณใกล้เคียงมาช่วย ตอนนั้นข้าก็จะอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย หากมีความเคลื่อนไหวใด ๆ ข้าจะรีบส่งข่าวกลับมาทันที”“อืม เมื่อเกิดคดีใหญ่เช่นนี้ เชื่อว่าเจ้าเมืองผู้นั้นคงไม่กล้าปิดบังจะต้องรายงานให้ราชส านักทราบแน่นอน” โม่จิ่วเยี่ยพูดจบก็เดินกลับไปทางบ้าน
เพราะว่าเสี่ยวไป๋ที่อุ้มอยู่ในอ้อมแขนตอนนี้ร่างกายร้อนผ่าว และดูอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ เขาเกรงว่าเสี่ยวไป๋จะเป็นอันตราย จึงอยากรีบกลับไปให้ภรรยามารักษาเมิ่งไห่หนิงรู้ว่าพี่ชายทั้งหลายซุ่มดักอยู่หลายวันติดต่อกัน คงจะเหนื่อยมาก เขาก็ไม่คิดจะรบกวนมาก เพียงแค่เห็นพวกเขากลับมาอย่างปลอดภัยก็พอแล้วแม้เฮ่อจือหร่านจะไม่สงสัยในความสามารถในการต่อสู้กับศัตรูของพี่น้องสกุลโม่ แต่โม่จิ่วเยี่ยจากไปหลายวันแล้ว ถึงแม้นางจะไว้ใจเพียงใด ก็อดเป็นห่วงไม่ได้เพื่อป้องกันไม่ให้โม่จิ่วเยี่ยกลับมาโดยที่นางไม่รู้ สองวันนี้เฮ่อจือหร่านจึงไม่ได้พาลูกทั้งสองไปพักผ่อนในพื้นที่มิติ อีกทั้งนางยังเคยชินกับการนอนไม่ค่อยหลับ เพียงแค่มีเสียงเคลื่อนไหวเล็กน้อยจากภายนอกก็สามารถได้ยินตอนนี้นางเพิ่งป้อนนมลูกน้อยทั้งสองเสร็จ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากนอกประตู ไม่นานประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกโม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าภรรยามีนิสัยนอนไม่ค่อยหลับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาไม่อยู่บ้านเพื่อไม่ให้ภรรยาตกใจกลัว เขาเพิ่งผลักประตูเข้ามาก็กล่