พวกเขาพอเห็นพี่น้องสกุลโม่มา บรรดาอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาต่างพากันรุมล้อมเข้าหาแม้ว่าพวกเขาจะมาถึงซีเป่ยเมื่อวานและได้ยินข่าวว่าพี่น้องชายสกุลโม่กับนายท่านผู้เฒ่ายังมีชีวิตอยู่ แต่ก็ได้พบหน้าเพียงไม่กี่คนเท่านั้นเมิ่งไห่หนิงรู้ว่าสกุลโม่มีเรื่องส าคัญต้องจัดการในยามนี้ จึงให้วันหยุดยาวแก่โม่ชูหานดังนั้น วันนี้ตั้งแต่เช้าจึงมีพี่น้องชายทั้งเก้าคนของสกุลโม่มาปรากฏตัวต่อหน้าบรรดาอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาการได้เห็นคุณชายทั้งเก้าแห่งสกุลโม่ อาจกล่าวได้ว่าบรรดาอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาต่างน ้าตาคลอ บางคนถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยซ ้า
หวังไค่ผู้น ากลุ่มจับมือโม่จวินรุ่ยแน่น“คุณชายใหญ่ หากไม่ใช่เพราะท่านช่วยชีวิตข้าไว้ และพาข้ามาฝึกฝนในค่ายทหาร ข้าคงตายไประหว่างทางหนีภัยพิบัติแล้ว เหตุผลที่ข้ายังคงอยู่ในหนานเจียง ก็เพราะหวังว่าสักวันหนึ่งจะได้เห็นศัตรูที่ท าร้ายพวกท่านตกตายไป ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงจะสามารถไปบอกข่าวที่หน้าหลุมศพของพวกท่านได้ พอได้ยินว่าพวกท่านยังมีชีวิตอยู่ ข้าก็ไม่กล้าแม้แต่จะพักผ่อน กลัวว่าตัวเองจะหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาพบว่ามันเป็นเพียงความฝัน”แม้คนเหล่านี้จะเป็นเพียงทหารธรรมดาที่ไม่มีชื่อเสียง แต่เมื่อพี่น้องสกุลโม่น าทัพ อีกฝ่ายก็ไม่เคยปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ปฏิบัติเหมือนเป็นพี่น้องที่ดีขณะนั้นหลังจากได้ฟังค าพูดของหวังไค่ ทุกคนต่างก็น ้าตาคลอเบ้า แม้กระทั่งบางคนไม่สามา
