พวกเขาต่างจ้องมองเฮ่อจือหร่านอย่างงุนงงเฮ่อจือหร่านนั่งลงข้างเตียงด้วยท่าทางไม่รีบร้อน“พี่สะใภ้หกตั้งครรภ์แล้ว อายุครรภ์ประมาณหนึ่งเดือน สาเหตุที่นางหมดสติคงเป็นเพราะแต่ละคนมีอาการช่วงแรกของการตั้งครรภ์แตกต่างกัน อีกทั้งร่างกายของพี่สะใภ้หกก็อ่อนแออยู่แล้ว นี่จึงเป็นอาการแสดงขาดพลังและเลือด”พี่หกได้ยินค าพูดของเฮ่อจือหร่านก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ ผ่านไปนานกว่าเขาจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง
“น้อง…น้องสะใภ้เก้า เจ้าก าลังบอกว่าพี่สะใภ้หกของเจ้าตั้งครรภ์แล้วหรือ?”เฮ่อจือหร่านพยักหน้า “เป็นความจริงแน่นอน พี่สะใภ้หกนอนพักสักครู่ก็จะตื่นขึ้นมาแล้ว หลังจากนั้นข้าจะให้อวี่เอ๋อร์ไปช่วยเตรียมอาหารบ ารุงให้นาง ไม่กี่วันนางจะดีขึ้น”ค าพูดของนางไม่มีใครในสกุลโม่ที่ไม่เชื่อโดยเฉพาะอย่างยิ่งพี่สะใภ้รอง เมื่อครู่นางก็รีบร้อนอยากมีลูกของตัวเองเช่นกัน ถึงได้ถามโม่จิ่วเยี่ยเช่นนั้นยามนี้เห็นน้องสะใภ้หกตั้งครรภ์ส าเร็จแล้ว นางก็เชื่อว่าสักวันตนเองคงจะมีวันนั้นด้วยบรรดาพี่สะใภ้ต่างน ้าตาคลอเบ้าพวกนางแต่งเข้าสกุลโม่มาหลายปีแล้ว โดยเฉพาะพี่สะใภ้ที่อายุมากกว่า อยู่ในสกุลโม่มาสิบกว่าปี ก็หวังว่าจะมีวันที่ได้มีลูกเป็นของตัวเองตอนนี้พอน้องสะใภ้หกมีข่าวดี นอกจากพวกนางจะมีความมั่นใจมากขึ้นแล้ว ก็ยังเพิ่มความรีบร้อนขึ้นอีกส่วนพี่สะใภ้รองมีนิสัยเปิดเผยมาตลอด นางเห็นว่าน้องสะใภ้เก้ามีสภาพจิตใจที่ดีแล้ว จึงยื่นข้อมือออกไปหาน