่านอย่าเพิ่งรีบร้อนไปเลย ข้าและสามีได้เตรียมการไว้แล้ว”ฮูหยินผู้เฒ่าหยุดฝีเท้าและหันหลังกลับมา“พวกเจ้าเตรียมพร้อมแล้วหรือ?”โม่จิ่วเยี่ยอธิบาย “ท่านแม่ ท่านลืมไปแล้วหรือ พื้นที่เพาะปลูกของพวกเราเลี้ยงวัวนมไว้ตั้งมาก”ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ว่าที่บ้านมีวัวนม แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าวัวพวกนั้นเริ่มให้นมแล้ว
ความจริงแล้ววัวนมยังไม่ได้ให้นม แต่ส าหรับเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยแล้ว การท าให้วัวนมตัวหนึ่งให้นมได้นั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย ในพื้นที่มิติมีมากมายเหลือเฟือ“ท่านแม่ เช้านี้ข้าพบว่ามีวัวนมตัวหนึ่งให้นมแล้ว และคุณภาพนมก็ดีมาก หร่านหร่านเคยเรียนรู้วิธีหนึ่งที่สามารถท าให้นมวัวนุ่มขึ้นเหมาะส าหรับทารกแรกเกิดมาก”โม่จิ่วเยี่ยพูดโกหกได้อย่างคล่องแคล่ว และไม่มีท่าทีผิดปกติแม้แต่น้อยเขาพูดเช่นนี้ก็เพราะภรรยาเคยเล่าให้เขาฟังถึงข้อดีของนมผงและความแตกต่างระหว่างนมผงกับนมวัวสดเขาเพียงแค่น าสิ่งเหล่านี้มารวมกันเพื่ออธิบายให้มารดาฟังจุดประสงค์หลักของเขาคือต้องการให้ท่านแม่ทั้งสองคนออกไปจากที่นี่ เพื่อที่เขาและภรรยาจะได้พาลูกไปกินมื้อแรกที่พื้นที่มิติเฮ่อจือหร่านกลัวว่าค าพูดของโม่จิ่วเยี่ยจะไม่มีน ้าหนักพอ จึงช่วยพูดว่า “ท่านแม่ พวกท่านวางใจได้เลย ข้าล าบากมากกว่าจะคลอดพวกเขาสองคนออกมา ข้าไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาหิวโหย”“ถ้าอย่างนั้น แม่จะอยู่ช่วยพวกเจ้าป้อนนมลูก” เฮ่อฮูหยินไม่อยากจากไป
ลูกสาวเพิ่งคลอดบุตร
