มาได้ส าเร็จ ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่กล้าหยุดแม้แต่ครู่เดียว รีบเดินไว ๆ มุ่งหน้าไปยังเรือนของตน
บทที่ 469 โชคดีสามเท่า
พี่น้องชายหลายคนเห็นหลานสาวตัวน้อยถูกมารดาอุ้มไปก็พากันตามไปด้วย อย่างไรเสียแค่ตามมารดาไป พวกเขาก็ยังมีโอกาสได้เห็นทารกน้อยที่น่ารักนั้น
…
ยามนี้ลูกชายคนโตก าลังหลับสบายอยู่ในอ้อมกอดของยาย
เขายังไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งเกิดมา ก็ถูกน้องสาวแย่งความรักจากคนในบ้านไปเสียแล้ว
เฮ่อจือหร่านในใจยังคงคิดถึงการได้เห็นลูกทั้งสอง นางคิดว่าแค่หลับตาพักฟื้นจิตใจสักครู่ก็จะสามารถท าได้อย่างรวดเร็ว
เนื่องจากความเหนื่อยล้า พอนางหลับตาลงก็หลับสนิทไปทันที่
เฮ่อซื่อหมิงยืนเฝ้าอยู่นอกห้องตลอด เมื่อครู่ตอนที่มารดาอุ้มหลานชายคนโตออกมา เขาก็ได้เห็นแล้ว
ในฐานะที่เป็นหมอต าแยเลื่องชื่อ เขาย่อมเคยเห็นทารกแรกเกิดมามากมาย แต่เฮ่อซื่อหมิงรู้สึกว่า แม้จะตัดความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างเขากับเด็กคนนั้นออกไป และมองจากมุมมองของคนนอก หลานชายตัวน้อยของเขาก็ยังเป็นทารกแรกเกิดที่น่ารักที่สุด ไม่มีใครเทียบได้
ตอนนี้เขายังอยากไปดูหลานชายคนโตอีก แต่เพราะท่านแม่ยังอยู่ในห้องคลอดของน้องสาว เขาซึ่งเป็นคนให้ความส าคัญกับกฎระเบียบ แม้จะเป็นน้องสาวของตัวเอง เขาก็ยังถือว่าตนเป็นบุรุษคนนอก
ดังนั้น เฮ่อซื่อหมิงจึงได้แต่เหลียวมองไปทางประตูห้องของเฮ่อจือหร่านอย่างกระวนกระวาย หวังว่ามารดาจะรีบอุ้มหลานชายออกมาเร็ว ๆ
รอมานาน