ัง
ความปลอดภัยของเฮ่อจือหร่านในระหว่างการคลอดเป็นสิ่งที่พวกนางให้ความส าคัญเป็นอันดับแรก รองลงมาคือความหวังที่จะให้นางทุกข์ทรมานน้อยลง
ดูเหมือนว่าตอนนี้ ทั้งสองเรื่องได้รับการแก้ไขด้วยการมาถึงของเฮ่อซื่อหมิงแล้ว
ฮูหยินผู้เฒ่าสั่งการเป็นพิเศษว่า วันนี้อาหารของสกุลโม่จะให้ลูกสะใภ้ของนางเป็นคนท า นางเรียกอวี่เอ๋อร์มาช่วยเฮ่อจือหร่านเตรียมอาหารอร่อย ๆ
เฮ่อจือหร่านได้รับการช่วยเหลือให้ช่องคลอดเปิดจากเฮ่อซื่อหมิง ท าให้ความเจ็บปวดมาเร็วเป็นพิเศษ
เมื่อหลานเอ๋อร์ถือชามบะหมี่น ้าใสที่นางชอบทานเป็นประจ าเข้ามา นางก็เจ็บปวดจนมีเหงื่อผุดที่หน้าผากแล้ว
โม่จิ่วเยี่ยอยู่เคียงข้างตลอดเวลา แม้ว่าภรรยาของเขาจะไม่ส่งเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็มองออกได้อย่างชัดเจนว่านางก าลังทรมานมากเพียงใด
ในตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยรับบะหมี่น ้าใสจากมือของหลานเอ๋อร์แล้วส่งไปตรงหน้าเฮ่อจือหร่าน
“หร่านหร่าน ข้าจะป้อนเจ้าเอง เจ้ากินสักหน่อยเถอะ”
แม้ว่าตอนนี้เฮ่อจือหร่านจะเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว แต่นางก็รู้ดีว่าอีกไม่นานนางจะต้องใช้แรงในการคลอด ถึงแม้จะต้องกินเหมือนกินยา นางก็ต้องพยายามกินให้ได้มากที่สุด
“ตกลง ข้าจะกิน”
หลังจากกินบะหมี่ไปได้ครึ่งชาม เฮ่อจือหร่านก็ถูกความเจ็บปวดที่ท้องโจมตีอย่างกะทันหัน ท าให้นางสูญเสียความอยากอาหารไปโดยสิ้นเชิง
ความเจ็บปวดครั้งนี้มาอย่างรวดเร็วและรุนแรง นางทั้งตัวนอนกลิ้งไปมาบนเตียง
โม่
