ละทิ้งเกียรติยศเพื่อมาใช้ชีวิตในที่แร้นแค้นเช่นนี้
การรบกวนให้คนอื่นช่วยดูแล อันที่จริงแล้ว หนานรุ่ยก าลังมอบจุดอ่อนของตัวเองให้กับสกุลโม่นี่ก็เป็นการแสดงท่าทีโดยอ้อมของหนานรุ่ยว่า ข้าไปเมืองหลวงเพื่อตอบบุญคุณที่ท่านช่วยชีวิตแม่ของข้า และข้าจะไม่ท าอะไรที่ทรยศต่อสกุลโม่อย่างแน่นอนเมื่อเห็นหนานรุ่ยเป็นเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยไม่รู้สึกขอบคุณก็คงเป็นไปไม่ได้อย่างไรก็ตาม เขาไม่อาจเห็นแก่ตัวและปล่อยให้หนานรุ่นและท่านแม่ของเขาต้องกลับไปที่เมืองหลวงเพื่อเสี่ยงอันตรายอีกหลังจากที่พวกเขายากล าบากมาพอแล้วในการสร้างชีวิตใหม่ที่ดีขึ้น“น ้าใจของอารุ่ย ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก บัดนี้ท่านแม่ของท่านก็อายุมากแล้ว สุขภาพก็ไม่ค่อยดี พวกท่านพยายามอย่างหนักเพื่อหนีจากที่นั่นแล้ว อย่าเสี่ยงโดยไม่จ าเป็นเพราะเราเลย”แต่หนานรุ่ยยังคงยืนกราน“ข้าและท่านแม่ไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณของท่านได้อย่างไร บัดนี้ในเมื่อมีโอกาส ข้าย่อมไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ได้”เมื่อโม่จิ่วเยี่ยเห็นท่าทางจริงจังของหนานรุ่ย ก็รู้ว่าเขาคงตัดสินใจดีแล้ว เขาจึงไม่ได้ห้ามปรามอีก
นอกจากนี้ หากเมืองหลวงมีคนเช่นนี้มาช่วยเหลือ ส าหรับสกุลโม่แล้วนับเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง“บัดนี้สภาพในเมืองหลวงก าลังจะเปลี่ยนไป หากท่านมีส่วนร่วมก็เพียงแต่จะเร่งให้การขับเคี่ยวระหว่างฝ่ายของจักรพรรดินีและหนานฉีรุนแรงยิ่งขึ้น หากเลวร้ายที่สุด ท่านอาจถูกดึงเข้าไปพัวพันด้วย ท่านพร้อ
