เนื่องจากอานาจของพระพันปี องค์จักรพรรดินีจึงต้องไว้ชีวิตนางกำนัลคนนั้น และปล่อยให้นางคลอดองค์ชายสี่อย่ำงปลอดภัยแม้ว่าองค์ชายสี่จะเกิดอย่ำงปลอดภัย แต่จักรพรรดินีไม่ต้องการเปิดเผยสถำนะของเขำ ยิ่งไม่มีทำงจะให้เขำปรากฏตัวต่อหน้ำผู้คนนางบอกต่อหน้ำจักรพรรดิซุ่นอู่ว่า หากองค์จักรพรรดิยอมรับองค์ชายสี่คนนี้ก็เท่ำกับแสดงว่าเขำประพฤติตัวไม่เหมาะสมในฐำนะกษัตริย์และมีความสัมพันธ์กับสาวใช้ในวังที่ต ่ำต้อยไม่เพียงเท่านั้น องค์จักรพรรดินียังขอให้บิดำของนางอัครเสนาบดีเซวีย ยื่นฎีกำลับเตือนจักรพรรดิซุ่นอู่ไม่ให้ทำสิ่งที่จะทำลายภำพลักษณ์ของเชื้อพระวงศ์เพื่อรักษำหน้ำ จักรพรรดิซุ่นอู่จึงทำตำมคำพูดขององค์จักรพรรดินีและบิดำของนาง ปล่อยให้องค์ชายสี่และมารดำใช้ชีวิตกันเอง จนในที่สุดพระพันปีก็ทนเห็นทำยาทราชวงศ์ถูกทำร้ำยโดยไร้เหตุผลไม่ไหว จึงคอยเตือนองค์จักรพรรดินีไม่ให้ทำเกินไปส่วนเรื่องอื่น ๆ พระพันปีไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวมากนักถึงขนาดที่แม่ลูกคู่นั้นต้องใช้ชีวิตในวังหลวงอย่ำงระมัดระวังราวกับเดินบนไข่ ในที่สุดนางกำนัลคนนั้นก็ถูกทรมานจนตำยตำมคำสั่งขององค์จักรพรรดินี
แม้ว่าองค์ชายสี่จะอยู่ในวัง แต่ก็ถูกองค์จักรพรรดินีส่งไปทำงำนร่วมกับพวกขันที่ตอนนี้หนานเหิงหายตัวไป เพื่อรักษำตำแหน่งของตนเองและตระกูลเสวีย จักรพรรดินีจึงต้องมีคนที่สามารถต่อกรกับหนานฉีได้ดังนั้น นางจึงหันความสนใจไปที่องค์ชายสี่องค์จักรพรรดินีได
