แม่ตั้งใจเชิญนางมาเพื่อหวีผมให้เจ้า”
พูดถึงการหวีผมเจ้าสาว ต้าซุ่นมีธรรมเนียมที่พิถีพิถันมากจ าเป็นต้องเชิญหญิงชราที่มีอายุมากและมีลูกหลานมากมายมาท าหน้าที่นี้ ซึ่งถือเป็นการอวยพรให้เจ้าสาวอีกอย่างหนึ่ง หวังว่าเจ้าสาวจะสามารถเป็นเหมือนหญิงชราผู้มีบุญนี้ มีสุขภาพแข็งแรงอายุยืนยาว และลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมืองเหมือนกับท่านถึงแม้ว่าท่านย่าจ้าวจะมีอายุมาก แต่ฝีมือการหวีผมของนางก็ช านาญมาก เห็นได้ชัดว่านางท าเรื่องแบบนี้มาไม่น้อยไม่นานนัก เส้นผมด าขลับและหนานุ่มของโม่หานเยี่ยก็ถูกเกล้าขึ้นอย่างงดงาม แม้ว่ารูปแบบจะไม่อาจเทียบได้กับบรรดาคนรับใช้ที่ช านาญในการแต่งผมให้กับสตรีในตระกูลขุนนางแห่งเมืองหลวง แต่ด้วยความงามตามธรรมชาติของโม่หานเยี่ย แม้ทรงผมจะดูเรียบง่ายไปบ้าง แต่ก็ยังคงดูงดงามน่าหลงใหลท่ามกลางเสียงชื่นชมจากบรรดาพี่สะใภ้ ฮูหยินผู้เฒ่าช่วยสวมผ้าคลุมหน้าสีแดงให้กับบุตรสาวด้วยความอาลัยอาวรณ์“หานเยี่ย นับจากวันนี้เป็นต้นไป เจ้าก็จะกลายเป็นภรรยาของผู้อื่นแล้ว ต่อไปเจ้าต้องระมัดระวังนิสัยเอาแต่ใจของตัวเองให้ดี…”พูดไปพูดมา ฮูหยินผู้เฒ่าก็เริ่มสะอื้นจนพูดต่อไม่ออกพี่สะใภ้คนโตรีบเข้ามาปลอบโยน “ท่านแม่ หานเยี่ยไม่ได้แต่งงานไปไกล อีกสามวันก็จะกลับมาเยี่ยมบ้าน ท่านจะได้พบนางทุกวัน อย่าเสียใจไปเลย”
ฮูหยินผู้เฒ่าก็รู้ดีว่าเป็นเช่นนั้นเมื่อเทียบกับลูกสะใภ้ทั้งเก้าคนในบ้าน นอกจากบิดามารดาของลูกสะใ
