ป์กับเขาดูเป็นไร?”
โม่ชูหานชอบฝึกฝนวรยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก ในด้านวรรณกรรมนั้นถือว่าเป็นกระดาษเปล่า หากไม่ใช่เพราะฮูหยินผู้เฒ่าบังคับให้เขาเรียนหนังสือมาหลายปี เขาคงอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้เขาจึงได้แต่หวังพึ่งพาสตรีในครอบครัว“น้องแปด พวกข้าแม้จะเคยเรียนหนังสือมา แต่จะไปเทียบความสามารถทางวรรณกรรมกับน้องเขยได้อย่างไร เจ้าไม่ได้ก าลังท าให้พวกข้าขายหน้าหรอกหรือ?”“ใช่แล้ว น้องแปด ข้าเพียงแค่รู้จักตัวอักษรบ้างเท่านั้น”พี่สะใภ้รองยิ่งโบกมือปฏิเสธไม่หยุด “ข้าไม่ได้เก่งไปกว่าน้องแปดสักเท่าไหร่ เรื่องแบบนี้อย่าได้มาหาข้าเลย”ในขณะที่ทุกคนก าลังปฏิเสธอยู่นั้น เสียงกลองและดนตรีจากภายนอกก็ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
